Co to jest terapia schematów?

Terapia schematów to skuteczna metoda psychoterapeutyczna, która pomaga lepiej zrozumieć siebie i zmienić utrwalone, destrukcyjne wzorce myślenia oraz zachowania. Łączy elementy terapii poznawczo-behawioralnej, terapii psychodynamicznej i terapii Gestalt. Pomaga osobom, które zmagają się z trudnymi emocjami, niską samooceną, problemami w relacjach i nawracającym poczuciem pustki.

Schematy to głęboko zakorzenione przekonania, które kształtują się w dzieciństwie i wpływają na Twoje życie dorosłe. Powstają pod wpływem relacji z rodzicami, rówieśnikami oraz innymi ważnymi osobami. Jeśli w dzieciństwie często czułeś się odrzucony, niedoceniany lub niewystarczająco dobry, mogłeś wykształcić schemat, który podpowiada Ci, że nie zasługujesz na miłość czy sukces.

Schematy nie są świadome, ale wpływają na Twoje decyzje, emocje i sposób, w jaki interpretujesz rzeczywistość. Jeśli np. masz schemat porażki, możesz unikać wyzwań, bo boisz się, że nie dasz rady. Jeśli kieruje Tobą schemat opuszczenia, możesz panicznie bać się, że bliskie osoby Cię zostawią.

Na jakie problemy pomaga terapia schematów?

Terapia schematów to skuteczna metoda pracy z długotrwałymi problemami emocjonalnymi i trudnościami w relacjach. Pomaga osobom, które czują, że utknęły w powtarzających się schematach myślenia i zachowania. Może być rozwiązaniem, jeśli masz trudności z samoakceptacją, odczuwasz chroniczny lęk lub masz skłonność do autodestrukcyjnych decyzji.

Jeśli często odczuwasz lęk i stres, terapia schematów może pomóc Ci zrozumieć ich źródło. Czasem niepokój nie wynika z realnego zagrożenia, ale z głęboko zakorzenionych przekonań. Może to być schemat nieufności, który sprawia, że zawsze spodziewasz się najgorszego. Może to być schemat nadmiernych wymagań, który powoduje, że czujesz presję, by zawsze być idealnym.

Podczas terapii uczysz się rozpoznawać swoje schematy i osłabiać ich wpływ. Stopniowo odzyskujesz kontrolę nad swoim życiem i uczysz się reagować w sposób bardziej adekwatny do rzeczywistości.

Jeśli masz tendencję do myślenia, że nie jesteś wystarczająco dobry, że nie zasługujesz na miłość lub że zawsze wszystko kończy się porażką, terapia schematów może Ci pomóc. Może się okazać, że te myśli wynikają ze schematu wadliwości, który każe Ci postrzegać siebie jako osobę gorszą od innych.

Podczas terapii pracujesz nad zmianą tych przekonań. Zaczynasz dostrzegać, że jesteś wartościowy i że Twoja samoocena nie musi zależeć od tego, co myślą inni. Stopniowo budujesz zdrowe poczucie własnej wartości i uczysz się bardziej życzliwego stosunku do siebie.

Jeśli masz trudności w bliskich relacjach, terapia schematów może pomóc Ci zrozumieć, dlaczego tak się dzieje. Być może unikasz bliskości, bo boisz się, że zostaniesz odrzucony. Może podświadomie wybierasz partnerów, którzy źle Cię traktują, bo uważasz, że nie zasługujesz na miłość.

Schematy, które powstały w dzieciństwie, często wpływają na dorosłe życie. Jeśli np. dorastałeś w atmosferze chłodu emocjonalnego, możesz mieć schemat deprywacji emocjonalnej i czuć, że nikt nigdy nie da Ci tyle ciepła, ile potrzebujesz. Jeśli Twoi rodzice byli surowi i wymagający, możesz mieć schemat nadmiernych standardów i czuć, że zawsze musisz zasługiwać na miłość.

Podczas terapii uczysz się rozpoznawać swoje schematy w relacjach i stopniowo je zmieniać. Dzięki temu możesz budować zdrowsze i bardziej satysfakcjonujące związki.

Nieustanna presja, by być idealnym, może prowadzić do wypalenia i poczucia pustki. Jeśli zawsze stawiasz sobie wygórowane wymagania i czujesz, że nigdy nie robisz wystarczająco dużo, terapia schematów może pomóc Ci się od tego uwolnić.

Może się okazać, że kieruje Tobą schemat nadmiernych wymagań, który każe Ci wierzyć, że sukces i ciężka praca są ważniejsze niż odpoczynek i relacje. Może to być także schemat bezwzględnych norm, który sprawia, że nie potrafisz odpuścić, nawet gdy jesteś zmęczony.

Podczas terapii uczysz się bardziej realistycznie patrzeć na siebie i swoje osiągnięcia. Zaczynasz dostrzegać, że zasługujesz na odpoczynek i że nie musisz być doskonały, by być wartościowym człowiekiem.

Jeśli często działasz pod wpływem emocji i podejmujesz decyzje, których później żałujesz, terapia schematów może pomóc Ci lepiej nad sobą panować. Może się okazać, że kieruje Tobą schemat poszukiwania aprobaty, który sprawia, że robisz rzeczy tylko po to, by zyskać uznanie innych. Może to być także schemat impulsywności, który sprawia, że trudno Ci przewidzieć konsekwencje swoich działań.

Podczas terapii uczysz się rozpoznawać swoje schematy i świadomie wybierać, jak chcesz się zachować. Stopniowo odzyskujesz kontrolę nad swoimi reakcjami i uczysz się bardziej dojrzałych strategii radzenia sobie z emocjami.

Terapia schematów jest jedną z najskuteczniejszych metod leczenia niektórych zaburzeń osobowości, np. borderline. Jeśli masz tendencję do skrajnych emocji, trudności z kontrolowaniem złości lub lęku przed odrzuceniem, terapia schematów może pomóc Ci lepiej zrozumieć swoje reakcje.

Podczas terapii pracujesz nad tym, by regulować swoje emocje i budować zdrowsze relacje. Uczysz się rozpoznawać momenty, w których wpadasz w tryby schematów, i stopniowo zastępować je bardziej konstruktywnymi sposobami myślenia.

Terapia schematów pomaga osobom, które czują, że nieustannie powtarzają te same błędy i nie potrafią się z nich wyrwać. Jeśli masz trudności z samoakceptacją, bliskimi relacjami, emocjami lub impulsywnością, terapia schematów może pomóc Ci lepiej zrozumieć siebie i odzyskać kontrolę nad swoim życiem.

Jak przebiega proces terapii schematów?

Terapia schematów to metoda, która pomaga zrozumieć i przepracować głęboko zakorzenione wzorce myślenia i działania. Często powstają one w dzieciństwie i wpływają na Twoje życie, nawet jeśli nie jesteś tego świadomy. Mogą sprawiać, że powtarzasz te same błędy w relacjach, masz niską samoocenę albo zmagasz się z lękiem lub depresją. Proces terapii pozwala przełamać te schematy i odzyskać kontrolę nad swoim życiem.

Terapia zaczyna się od dokładnego rozpoznania Twoich schematów. Na początku terapeuta zadaje Ci pytania o dzieciństwo, relacje z rodzicami i wcześniejsze doświadczenia. Może poprosić Cię o wypełnienie specjalnych kwestionariuszy, które pomagają określić dominujące schematy.

Każdy człowiek ma swoje indywidualne wzorce, ale niektóre schematy pojawiają się częściej. Możesz mieć np. schemat opuszczenia, który sprawia, że boisz się, że ludzie Cię zostawią. Możesz mieć schemat wadliwości, który powoduje, że uważasz się za kogoś gorszego.

Już na tym etapie zaczynasz lepiej rozumieć, dlaczego działasz w określony sposób. Zaczynasz dostrzegać, że Twoje reakcje wynikają z utrwalonych schematów, a nie z obiektywnej rzeczywistości.

Rozpoznanie schematów to dopiero początek. Kolejnym etapem terapii jest praca nad emocjami. Jeśli masz schemat emocjonalnej deprywacji, mogłeś przez lata tłumić swoje potrzeby. Jeśli masz schemat surowości, mogłeś traktować siebie zbyt krytycznie.

Terapeuta pomaga Ci przywołać wspomnienia związane z Twoimi schematami. Może poprosić Cię, abyś wyobraził sobie siebie jako dziecko i spróbował powiedzieć mu coś, czego wtedy nie usłyszałeś. Może używać techniki „krzesła”, gdzie symbolicznie rozmawiasz ze swoim wewnętrznym krytykiem albo osobą, która Cię skrzywdziła.

Te metody pomagają przeżyć emocje, które przez lata były tłumione. Dzięki temu zaczynasz lepiej rozumieć swoje reakcje i uwalniasz się od ich wpływu.

Kiedy już wiesz, jakie schematy kierują Twoim zachowaniem i nauczyłeś się rozpoznawać związane z nimi emocje, przychodzi czas na pracę nad myśleniem. W tej części terapii uczysz się kwestionować swoje dotychczasowe przekonania.

Jeśli masz schemat niekompetencji, mogłeś przez lata powtarzać sobie, że do niczego się nie nadajesz. Terapeuta pomoże Ci znaleźć dowody, które temu zaprzeczają. Może zapytać: „Czy jest coś, co osiągnąłeś, mimo że uważałeś, że nie dasz rady?” albo „Co powiedziałbyś przyjacielowi, gdyby myślał o sobie tak jak Ty?”.

Dzięki takim ćwiczeniom uczysz się patrzeć na siebie bardziej realistycznie. Stopniowo zaczynasz dostrzegać, że Twoje przekonania nie są obiektywne, ale wynikają z dawnych doświadczeń.

Ostatni etap terapii polega na zmianie zachowania. Nawet jeśli rozumiesz swoje schematy i wiesz, jak działają, możesz nadal reagować w sposób, który Ci szkodzi. Na tym etapie terapeuta pomaga Ci wypracować nowe strategie działania.

Jeśli masz schemat podporządkowania i zawsze ulegasz innym, możesz zacząć ćwiczyć asertywność. Jeśli masz schemat unikania, możesz stopniowo zmieniać swoje nawyki, zamiast uciekać od trudnych sytuacji.

Terapeuta może prosić Cię o wykonywanie konkretnych zadań między sesjami. Może to być np. próba powiedzenia „nie” w sytuacji, w której normalnie byś się zgodził. Może to być ćwiczenie, w którym zamiast obwiniać siebie, świadomie wybierasz bardziej wyrozumiałe podejście. Dzięki temu stopniowo uczysz się nowych reakcji i zaczynasz żyć inaczej.

Terapia schematów jest dłuższa niż klasyczna terapia poznawczo-behawioralna. Może trwać od kilkunastu miesięcy do kilku lat, w zależności od głębokości schematów. Jest to intensywny proces, który wymaga zaangażowania, ale przynosi trwałe zmiany.

Efektem terapii jest większa samoświadomość, lepsza kontrola nad emocjami i bardziej satysfakcjonujące relacje. Możesz przestać powielać schematy, które rządziły Twoim życiem i zacząć świadomie wybierać to, co dla Ciebie dobre.

Jeśli czujesz, że utknąłeś w powtarzających się wzorcach myślenia i zachowania, terapia schematów może pomóc Ci się od nich uwolnić. To proces, który pozwala zbudować zdrowsze i szczęśliwsze życie.

Najczęściej spotykane schematy i ich wpływ na życie

Ludzkie emocje, reakcje i sposoby radzenia sobie z trudnościami często podążają utartymi ścieżkami. Niektóre z nich są pomocne, inne prowadzą do nieświadomego powielania tych samych błędów. Terapia schematów opisuje te wzorce jako tryby, czyli aktywne stany, w których się znajdujesz, gdy przeżywasz silne emocje i podejmujesz decyzje. Tryby wpływają na sposób myślenia, zachowania i odbierania rzeczywistości. Mogą się szybko zmieniać w zależności od sytuacji.

Psycholog Jeffrey Young, twórca terapii schematów, wyróżnił kilka głównych grup trybów. Niektóre powiązane są z dziecięcymi reakcjami na świat, inne wynikają z wewnętrznego krytycyzmu lub prób radzenia sobie ze schematami w destrukcyjny sposób. Na końcu znajduje się tryb Zdrowego Dorosłego, który pomaga odzyskać kontrolę i wprowadzić pozytywne zmiany.

Tryby dziecięce

Dzieci przeżywają emocje intensywnie i nie zawsze potrafią je regulować. Niektóre z tych schematów przenoszą się do dorosłości. Jeśli znajdujesz się w trybie dziecka, możesz czuć się bezsilny, porzucony lub nadmiernie emocjonalny.

• Impulsywność – działasz pod wpływem chwili, nie myśląc o konsekwencjach. Pragniesz natychmiastowej gratyfikacji i trudno Ci zapanować nad emocjami.
• Brak wytrwałości – szybko rezygnujesz, gdy coś wymaga wysiłku. Czujesz frustrację i niechęć do kontynuowania trudnych zadań.
• Złość i bunt – silne poczucie niesprawiedliwości powoduje wybuchy gniewu. Możesz reagować agresją lub zamykać się w sobie, jeśli czujesz się odrzucony.
• Poczucie samotności – masz wrażenie, że nikt Cię nie rozumie. Czujesz się opuszczony i nieważny, co może prowadzić do wycofania się z relacji.
• Niskie poczucie własnej wartości – wstydzisz się siebie, masz poczucie, że nie pasujesz do innych i nie zasługujesz na ich akceptację.
• Lęk przed odpowiedzialnością – codzienne obowiązki wydają się przytłaczające, szukasz kogoś, kto przejmie za Ciebie kontrolę i podejmie decyzje.
• Pragnienie opieki – odczuwasz silną potrzebę znalezienia kogoś, kto się Tobą zaopiekuje i ochroni przed trudnościami.

Tylko jeden tryb dziecięcy jest pozytywny – Szczęśliwe Dziecko. Jeśli jesteś w tym stanie, czujesz się bezpiecznie, kochany i wartościowy. Życie sprawia Ci radość, a relacje z innymi są dla Ciebie źródłem satysfakcji.

Tryby rodzicielskie – wewnętrzny krytyk i surowe wymagania

Niektóre schematy powstają na skutek wychowania i doświadczeń z dzieciństwa. Jeśli dorastałeś w surowym lub wymagającym środowisku, w Twoim umyśle mógł się ukształtować wewnętrzny głos, który ocenia, karze i nie pozwala Ci czuć się wystarczająco dobrym.

• Nadmierne wymagania – masz w sobie przekonanie, że musisz być perfekcyjny. Narzucasz sobie wysokie standardy, ale nigdy nie jesteś z siebie zadowolony.
• Wewnętrzny krytyk – osądzasz siebie surowo, nie wybaczasz błędów i masz poczucie, że zasługujesz na karę. W skrajnych przypadkach może to prowadzić do samookaleczania lub myśli autodestrukcyjnych.

Tryby te działają jak wewnętrzne głosy, które podważają Twoje poczucie wartości i zmuszają do nadmiernego kontrolowania siebie.

Destrukcyjne sposoby radzenia sobie

Każdy człowiek próbuje na swój sposób radzić sobie z trudnymi emocjami i schematami. Niektóre mechanizmy pozwalają na chwilową ulgę, ale w dłuższej perspektywie pogłębiają problem. Można je podzielić na trzy grupy: poddanie się, unikanie i nadkompensację.

1. Poddanie się schematowi

• Rola ofiary – zamiast szukać rozwiązania, skupiasz się na własnym cierpieniu i użalasz się nad sobą.
• Uległość – podporządkowujesz się innym, tłumisz swoje potrzeby, by uniknąć konfliktu lub odrzucenia.

1. Unikanie schematu

• Odcinanie emocji – starasz się nie czuć, tłumisz emocje i zachowujesz dystans wobec innych ludzi.
• Unikanie trudnych sytuacji – wycofujesz się z kontaktów społecznych lub unikając obowiązków, które mogłyby wywołać stres.
• Ucieczka w nałogi – szukasz ukojenia w używkach, pracy, grach komputerowych lub innych aktywnościach, które odciągają uwagę od problemów.
• Złość jako tarcza ochronna – ukrywasz swoje prawdziwe emocje pod maską gniewu, by nie musieć konfrontować się z lękiem czy smutkiem.

1. Nadkompensacja schematu

• Manipulacja i oszustwa – używasz kłamstw i manipulacji, by osiągnąć swoje cele i uniknąć poczucia słabości.
• Perfekcjonizm i kontrola – dążysz do perfekcji i próbujesz mieć wszystko pod ścisłą kontrolą, by nie czuć się zagrożonym.
• Dominacja i agresja – przejmujesz kontrolę nad innymi, narzucasz im swoją wolę i atakujesz, by nie czuć się słabszym.
• Sztuczna pewność siebie – udajesz lepszego, niż jesteś, wywyższasz się nad innymi i ignorujesz ich potrzeby.
• Pragnienie uwagi – robisz wszystko, by być w centrum zainteresowania, niezależnie od konsekwencji.
• Paranoja i podejrzliwość – zakładasz, że inni chcą Cię skrzywdzić, więc kontrolujesz ich i testujesz ich lojalność.

Zdrowy Dorosły – jak odzyskać kontrolę?

Nie jesteś skazany na życie w trybach, które Ci szkodzą. Terapia schematów pomaga uaktywnić tryb Zdrowego Dorosłego, który pozwala regulować emocje i podejmować decyzje w oparciu o rzeczywistość, a nie destrukcyjne wzorce. Zdrowy Dorosły:

• dostrzega swoje potrzeby i potrafi je zaspokoić,
• nie pozwala, by emocje rządziły jego zachowaniem,
• potrafi wyznaczać zdrowe granice,
• dba o siebie i swoje relacje w sposób świadomy i dojrzały.

Przepracowanie trybów wymaga czasu, ale jest możliwe. Świadomość ich istnienia to pierwszy krok do zmiany. Im lepiej je rozumiesz, tym łatwiej rozpoznać je w codziennym życiu i odzyskać kontrolę nad własnymi reakcjami.

Czy terapia schematów jest dla każdego?

Terapia schematów to metoda, która pomaga zmieniać głęboko zakorzenione przekonania o sobie i świecie. Może pomóc, jeśli masz poczucie, że tkwisz w powtarzających się schematach, które utrudniają Ci życie. Nie jest to jednak rozwiązanie dla wszystkich. Wiele zależy od Twoich problemów, gotowości do pracy nad sobą i oczekiwań wobec terapii.

Ta forma terapii sprawdza się, jeśli odczuwasz silne emocje, których nie rozumiesz lub nie potrafisz kontrolować. Możesz np. reagować bardzo intensywnie na krytykę, bać się odrzucenia albo czuć się bezwartościowy, mimo że inni widzą Cię inaczej.

Możesz też mieć trudności w relacjach. Może przyciągasz ludzi, którzy Cię ranią, albo sam sabotujesz bliskość, zanim zdąży się rozwinąć? Możesz czuć, że zasługujesz na coś lepszego, ale nie umiesz tego osiągnąć.

Terapia schematów pomoże Ci zrozumieć, dlaczego tak się dzieje i co możesz zrobić inaczej. To proces, który pozwala zobaczyć, skąd biorą się Twoje reakcje, i stopniowo je zmieniać.

Nie każdemu odpowiada ten rodzaj pracy nad sobą. Jeśli szukasz szybkich rozwiązań i nie masz cierpliwości do głębokiej analizy, możesz czuć się sfrustrowany. Ta terapia wymaga czasu i zaangażowania.

Nie zawsze sprawdza się też w sytuacjach, gdzie dominuje silny kryzys, np. ostra depresja, zaburzenia psychotyczne czy silne uzależnienia. W takich przypadkach często trzeba najpierw ustabilizować stan psychiczny innymi metodami.

Jeśli nie chcesz konfrontować się z przeszłością i trudnymi emocjami, terapia schematów może wydawać Ci się zbyt intensywna. Praca nad schematami oznacza wracanie do dzieciństwa, analizowanie relacji z rodzicami i uświadamianie sobie bolesnych wzorców.

Nie każdy osiąga spektakularne efekty. Terapia schematów działa najlepiej, jeśli jesteś otwarty na zmiany i gotowy przyjrzeć się swoim emocjom bez unikania trudnych tematów. Nie ma jednak gwarancji, że każdy schemat uda się całkowicie przepracować.

Sukces zależy od tego, czy masz gotowość do ćwiczeń i eksperymentowania z nowym zachowaniem. Jeśli będziesz tylko chodzić na sesje i nie próbować wdrażać zmian w życie, efekty mogą być ograniczone.

Niektóre osoby potrzebują więcej czasu, by zauważyć różnicę. Schematy kształtują się przez lata, więc ich zmiana nie następuje z dnia na dzień. Jeśli jesteś cierpliwy i wytrwały, masz większą szansę na trwałe rezultaty.

Możesz spróbować odpowiedzieć sobie na kilka pytań:

• Czy masz wrażenie, że Twoje problemy powtarzają się w różnych sytuacjach?
• Czy często odczuwasz skrajne emocje, które trudno Ci kontrolować?
• Czy masz tendencję do negatywnego myślenia o sobie i swoich możliwościach?
• Czy Twoje relacje z innymi są pełne napięć, konfliktów lub unikania bliskości?
• Czy czujesz, że coś Cię blokuje, ale nie wiesz dokładnie co?

Jeśli odpowiedź na kilka z tych pytań brzmi „tak”, terapia schematów może być dobrym wyborem.

Artykuł Terapia schematów – na czym polega? pochodzi z serwisu Poradnia COtam?.

Psychoterapia i integracja to pojęcie, który pojawia się już od lat 80. XX wieku. Psychoterapia integracyjna to nic innego jak różnorodne podejścia i formy psychoterapii. Łączą one teorie i techniki z innych istniejących nurtów psychoterapii.

Tego typu terapia staje się coraz bardziej popularna, głównie przez szerzący się pogląd, że nie da się rozwiązać wszystkich problemów w sposób trwały i kompleksowy wtedy, gdy stosuje się tylko jeden nurt psychoterapii – należy stosować różnorodne techniki i podejścia, by móc pomóc pacjentowi.

W końcu każdy problem jest inny – różnią się od siebie też nurty psychoterapii. Dlatego ideą terapii integracyjnej jest swoboda doboru odpowiednich technik, by dobrać takie metody, które pozwolą na uporanie się z problemami.

Na czym polega terapia integracyjna?

Główną ideą terapii integracyjnej jest ogromna swoboda – doboru nurtów, metod, technik i sposobów terapii, a także jej częstotliwości, czasu czy liczby sesji. To wszystko pozwala na bardzo indywidualne podejście do konkretnego problemu danego pacjenta. To wymaga ogromnej wiedzy od psychoterapeuty, który musi się orientować w wielu różnych nurtach psychoterapii i technikach pracy, ale przynosi bardzo zadowalające rezultaty.

W przypadku terapii integracyjnej można mówić o kilku głównych podejściach łączenia psychoterapii:

• Eklektycznej – tutaj poszukuje się najlepszych sposobów na poradzenie sobie z problemem i na wyborze rozmaitych technik z różnych szkół

• Integracji przez czynniki wspólne – tutaj poszukiwane są różne elementy, z których terapeuta wybiera te składniki, które najlepiej mogą pomóc pacjentowi.

• Integracji teoretycznej – dochodzi do syntezy kilku (co najmniej dwóch) nurtów, by dokonać udoskonalenia konkretnego podejścia

• Asymilatywnej – tutaj także dochodzi do połączenia różnych nurtów, ale nie jest to połączenie pełne i na równych warunkach – jeden z nurtów zawsze będzie tym dominującym.

Za każdym razem terapeuta działa w sposób, który ma na celu jak najlepszą pomoc pacjentowi i wybiera techniki i podejścia zgodnie z indywidualnymi przesłankami.

Dla kogo jest terapia integracyjna?

Tak naprawdę każdy może skorzystać na terapii integracyjnej, bo to terapia, która nastawiona jest na pomoc pacjentom z problemami w sposób wysoce zindywidualizowany. Nie ma dwóch takich samych przypadków, bo nie ma dwóch takich samych osób – dlatego za każdym razem psychoterapia musi opierać się na innych częściach składowych i czerpać z wielu nurtów, by być skuteczną – taka idea przyświeca łączeniu nurtów.

Dlatego z powodzeniem mogą skorzystać z niej osoby cierpiące na zaburzenia psychiczne, zaburzenia osobowości, mające problem z uzależnieniem, z relacjami z innymi ludźmi i w wielu innych problemach – psychoterapia integracyjna nikogo nie wyklucza.

Terapia integracyjna w Warszawie

Psychoterapia integracyjna pozwala na bardzo elastyczne i indywidualne podejście do konkretnych problemów w oparciu o specyficzne dla danego człowieka przesłanki i okoliczności. Terapeuta, który pracuje w nurcie terapii integracyjnej, czyli tak naprawdę czerpie z wielu nurtów, dlatego musi cechować się ogromną wiedzą i elastycznością w podejściu.

Jeśli czujesz, że takie podejście będzie dla Ciebie czymś właściwym, zaciekawiły Cię metody pracy i idea, która stoi za terapią integracyjną – skontaktuj się z nami i dowiedz się więcej o psychoterapia warszawa integracyjna.

Terapia integracyjna online

Terapia integracyjna zakłada pełną elastyczność i podejście niezwykle indywidualne do każdego przypadku. Terapia integracyjna online zgodna jest więc z duchem różnorodności i elastycznego podejścia.

Pacjent może pracować z terapeutą online tak długo jak będzie tego potrzebował, jeśli poczuje się już pewniej, zawsze może spotkać się z nim w gabinecie. Jest to miejsce które jest azylem spokoju i wyciszenia. Miejsce w którym każdy czuje się bezpiecznie, co pozwala się otworzyć i swobodniej rozmawiać o swoich problemach czy wszelkich kwestiach, które chciałby poruszyć. Podejście psychoterapeuty się nie zmienia – inny jest tylko kanał komunikacji. Nowe technologie są bardzo pomocne – za ich pośrednictwem możesz zadbać o siebie z naszą pomocą.

Psychoterapeuta integracyjny

Psychoterapeuta integracyjny, zgodnie z swoją sztuką psychoterapii, problemów jakie zgłasza pacjent, jego obecnej sytuacji życiowej – dobiera odpowiednie narzędzia które dla indywidualnego przypadku będą skuteczne. Elastyczność formy w jakiej prowadzi psychoterapię psychoterapeuta integracyjny, pozwala mu dobierać narzędzia z wielu nurtów terapeutycznych, kierując się skutecznością opartą na badaniach klinicznych.  Zapraszamy do skorzystania z profesjonalnej pomocy – psychoterapeuta warszawa w nurcie integracyjnym

Artykuł Co to psychoterapia integracyjna i kiedy jest stosowana? pochodzi z serwisu Poradnia COtam?.

Początki psychoterapii humanistyczno-egzystencjalnej to trudne czasy tuż po II wojnie światowej. Wojna się skończyła, ale ludzkie ogromne problemy, traumy i okrutne, ciężkie doświadczenia z obozów koncentracyjnych – to wszystko pozostało. II wojna światowa była bezpośrednim zaprzeczeniem samej idei humanizmu, uderzając boleśnie i bezlitośnie prosto w jego istotę.

Prekursorami terapii w nurcie humanistyczno-egzystencjalnym byli między innymi Rollo May, Irvin Yalom oraz Viktor Frankl – ten ostatni zajął się egzystencjalizmem pod wpływem traumatycznych doświadczeń z obozu koncentracyjnego Auschwitz. Duże wpływy na nią miał też Carl Rogers – twórca terapii skoncentrowanej na osobie.

Istotą terapii jest pomóc danemu człowiekowi odzyskać życiową równowagę oraz przywrócenie pacjentowi wiary i wiedzy na temat „własnego ja”. Tej ontologicznej pewności, która drzemie w każdym człowieku, choć może zostać zaburzona przez życiowe problemy i różne przeszkody.

Na czym polega terapia humanistyczno-egzystencjalna?

Podczas terapii bardzo ważne jest to, by człowiek, który w niej uczestniczy był w stanie się w pełni otworzyć. Dlatego terapeuta robi wszystko, by w jego gabinecie panowała atmosfera zrozumienia i poczucia bezpieczeństwa.

Terapeuta wykazuje się też ogromną wrażliwością, a także nastawiony jest emocjonalnie w sposób pozytywny do swojego pacjenta, czy raczej do klienta. Podczas terapii humanistycznej wykorzystuje się właśnie pojęcie „klient”, zamiast „pacjent”. Nadaje to większej podmiotowości oraz pokazuje równorzędność stosunków na linii terapeuta-klient. W tym ujęciu terapeuta traktuje swoją rolę podobnie do promotora na studiach – służy swoim doświadczeniem i konsultacjami.

Podczas terapii w nurcie humanistyczno-egzystencjalnym ważne jest badanie egzystencji konkretnej, indywidualnej jednostki. Nie ma tu utartych schematów, odgórnie przyjętych opinii czy innych ogólnych wytycznych. Tutaj najważniejsze jest otwarcie się na całkowicie indywidualne i zupełnie różne dla każdego człowieka doznania.

W terapii egzystencjalnej nie ma nigdy listy pytań, które padną na pewno.

Choć istnieją kwestie, które nader często są poruszane podczas terapii w tym nurcie – także przez samych klientów, którzy w trakcie zadają sobie bardzo ważne dla siebie pytania: o to jak powinno wyglądać życie, o jego sens, a także ograniczenia, które w tym życiu są.

Terapia ta bardzo dużo czerpie od filozofii i to właśnie z nią i tymi najbardziej fundamentalnymi pytaniami filozoficznymi ma najwięcej wspólnego. Głównym celem terapii jest zrozumienie, że wszystko to, co daną osobę w życiu spotyka – po prostu się przydarza. Walka z tym, czy obrażanie się na rzeczywistość nie przyniosą nic dobrego. Należy się z tym pogodzić i znaleźć w tym sens.

Terapia w tym nurcie pomaga zrozumieć sens istnienia, dotyka najgłębszych kwestii związanych z życiem i śmiercią – pomaga walczyć z poczuciem braku sensu i zagubienia własnego „ja” w natłoku wszystkich wydarzeń i nierzadko bardzo złych doświadczeń życiowych.

Klient podczas terapii uczy się też, że podczas całego życia człowiek nakłada różne maski – jest to całkowicie normalny i naturalny proces. Najważniejsze jest jednak to, by pod tymi wszystkimi maskami nie stracić poczucia własnego „ja” oraz nie zagubić się w tym wykreowanym przez siebie świecie. Jeśli do tego dojdzie – klient podczas terapii uczy się odzyskiwać swoje własne „ja”, uczy się tego, kim jest naprawdę i dowiaduje się od samego siebie, kim chce być.

Podczas takiej terapii nie chodzi o skupienie się na zdrowiu psychicznym czy otrzymanie bardzo obszernej diagnozy. Chodzi głównie o to, by klient swoistego oświecenia natury filozoficznej i emocjonalnej.

Dla kogo jest terapia humanistyczno-egzystencjalna?

Terapia w nurcie humanistyczno-egzystencjalnym to terapia przeznaczona dla wszystkich, którzy czują, że przytłacza ich poczucie bezsensu – to nie jest coś, co warto bagatelizować. Ciągłe i coraz silniejsze poczucie braku sensu w życiu może doprowadzić do wykształcenia się wielu poważnych problemów i zaburzeń psychicznych.

To też terapia dla wszystkich tych, którzy szukają samoakceptacji – chcą polubić sami siebie i otworzyć swoje umysły, by uwolnić swój pełny potencjał. Taka terapia pozwoli się też pogodzić z tym wszystkim, co złe w życiu, zrozumieć sens i znaleźć ukojenie. To pomocne też dla odblokowania wewnętrznego potencjału każdej jednostki.

Bardzo filozoficzne podejście pozwala na dojście do ontologicznego sedna istnienia każdej jednostki i odkryć to prawdziwe, nierzadko zagubione czy mocno ukryte „ja”.

Terapia humanistyczno-egzystencjalna w Warszawie

Terapia humanistyczno-egzystencjalna w Warszawie pomoże Ci lepiej pojąć kim jesteś tak naprawdę, w głębi ducha i pogodzić się z samym sobą, a także wszystkim, co Cię w życiu spotyka. To filozoficzna podróż w głąb siebie, która pozwoli Ci odzyskać utracone poczucie sensu życia i własnego „ja”.

Zgłoś się do nas, jeśli czujesz, że potrzebujesz odnowy w duchu filozoficznym, przyda Ci się ontologiczne zrozumienie samego siebie. Szukasz samoakceptacji czy dróg do samorozwoju. Nie unikniesz w życiu złych rzeczy, a śmierć zawsze będzie wpisana w życie – tak samo jak strata. Ze wszystkim możesz sobie jednak poradzić i zrozumieć podczas terapii. Musisz się tylko odważyć i otworzyć na siebie – w tym pomogą Ci nasi terapeuci, sprawdź naszą ofertę na psychoterapia warszawa humanistyczno – egzystencjalna.

Terapia humanistyczno-egzystencjalna online

Problemy natury egzystencjalnej, potrzeba odnalezienia samego siebie, czy pogodzenia się ze śmiercią kogoś bliskiego, stratą i ciężkimi doświadczeniami w życiu – to wszystko może pojawić się w życiu każdego człowieka. Wtedy naprawdę pomocna może okazać się terapia humanistyczno-egzystencjalna.

Możesz wziąć w niej udział za pośrednictwem Internetu. Terapia humanistyczno-egzystencjalna online pomoże Ci uporać się z Twoimi problemami i uporządkować wiele spraw natury emocjonalnej, a także filozoficznej, które mogą Cię dręczyć. Pomoże Ci znaleźć równowagę w życiu, czy raczej – uświadomi Ci, że sam możesz znaleźć rozwiązanie Twoich problemów, tylko do tego potrzebujesz odnaleźć wewnętrzną równowagę i zrozumieć istotę swojego własnego, niepowtarzalnego „ja”.

Psychoterapeuta humanistyczno-egzystencjalny

Najważniejsze dla psychoterapeuty humanistyczno egzystencjalnego jest pacjent – który jest ekspertem swojego życia, najlepiej go zna, a w relacji z terapeutą jest on bezsprzecznie liderem. Psychoterapeuta w procesie jest niezwykle otwarty, unikając sztywnych form prowadzenia psychoterapii, daje różne możliwości i okazje, aby pacjent miał możliwość wyrażenia swoich potrzeb i otworzenia się przed psychoterapeutą. Pełne otwarcie prowadzi do lepszego doświadczania swojego życia, wskazywanie kierunku rozwoju w jakim chce podążać pacjent i do którego punktu samorozwoju chce dojść. Zapraszamy na konsultacje – psychoterapeuta warszawa humanistyczno egzystencjalny.

Artykuł Psychoterapia humanistyczno egzystencjalna – na czym polega? pochodzi z serwisu Poradnia COtam?.

Czy skutek zawsze musi być powiązany z przyczyną? Zgodnie z duchem terapii skoncentrowanej na rozwiązaniach – niezupełnie. Ten stosunkowo młody nurt psychoterapii powstał w wyniku poważnej krytyki założeń klasycznej terapii, która zajmuje się rozwiązywaniem problemów w sposób tradycyjny.

Steve de Shazer rozpoczął swoje badania pod tym kątem już w 1969 roku, jednak dopiero w 1978 roku udało mu się założyć Brief Family Therapy Center w Milwaukee. Udało mu się tego dokonać z Insoo Kim Bergiem. Razem też opracowali oni cały model terapii skoncentrowanej na rozwiązaniach.

To właśnie wtedy wysnuto teorię, która dla fizyków jest czymś naturalnym, ale w psychologii była uważana za egzotyczną i niezwykłą – skutek i przyczyna nie muszą się łączyć. W ujęciu terapii skoncentrowanej na rozwiązaniach to klient jest uważany za eksperta od swojego życia, a cała terapia skupia się na poszukiwaniu rozwiązań. Te z kolei wcale nie muszą być związane z problemem – czasami rozwiązanie problemu leży zupełnie gdzie indziej, trzeba je tylko odnaleźć.

Zgodnie z jej założeniami klienci, którzy mają określone problemy, doskonale wiedzą też w jaki sposób należy je rozwiązać, po prostu nie zdają sobie sprawy z tego, że to rozwiązanie posiadają w swoich umysłach. Dlatego terapeuta w tym podejściu ma za zadanie uświadomić ten fakt swoim klientom.

Na czym polega terapia skoncentrowana na rozwiązaniach?

Milton Erickson powiedział, że: „Pacjenci znają rozwiązania swoich problemów. Oni tylko nie wiedzą, że je znają” – te słowa stały się mottem terapii skoncentrowanej na rozwiązaniach. W klasycznym ujęciu mamy do czynienia z relacją terapeuta – czyli doświadczony ekspert od rozwiązywania problemów i pacjent – osoba, która potrzebuje pomocy, bo sama sobie nie jest w stanie poradzić.

W terapii skoncentrowanej na rozwiązaniach nie ma pacjenta, jest za to klient. Ta nazwa ma znaczenie i dlatego jest używana przez terapeutów, którzy pracują w tym nurcie. Zgodnie z zamysłem twórców tej terapii słowo „klient” sprawia, że dana osoba traktowana jest w sposób bardziej podmiotowy – także przez samą siebie. W dodatku to słowo zachęca i motywuje do tego, by właśnie klient sam wziął sprawy w swoje ręce, poczuł, że ma wpływ na swoje życie i jest odpowiedzialny za swoją sytuację życiową.

Terapia skoncentrowana na rozwiązaniach nie ma pełnego skupienia na problemie, nie roztrząsa się go w sposób drobiazgowy. Za to najbardziej interesującymi obszarami są:

• Sukcesy i osiągnięcia danego klienta

• Określenie potrzeb klienta

• Pozytywne wyjątki w życiu klienta

• Wszelkie wartościowe zasoby i mocne strony klienta

W ten sposób klient jest w stanie budować swoją przyszłość – tworzyć ją tak, jakby chciał, by wyglądała 0 nie skupia się za to na swojej przeszłości, nierzadko odbierającej energię i motywację do działania.

Podczas terapii nacisk się ładzie na tym, co zdrowe, dobre i pozytywne w życiu danego klienta. Ważny jest też język – pozytywny, skupia się on na tym, co jest, a nie na tym, czego nie ma. Zamiast mówić o tym, czego dany klient nie może, mówi o tym, co może. Zamiast mówić, czego nie chce, mówi o tym, czego chce. W ten sposób klient kreuje sobie w umyśle pozytywny obraz, do którego będzie chciał dążyć. Potem łatwiej jest się mu podzielić swoimi oczekiwaniami czy potrzebami.

Sama terapia składa się z trzech podstawowych założeń, które zamykają się w stwierdzeniach:

• Jeżeli coś działa – nie naprawiaj tego

• Jeżeli coś działa – rób to nadal i jak najczęściej

• Jeżeli coś nie działa – przestań to robić

Istnieją też bardziej szczegółowe założenia, wśród nich jedną z ważniejszych jest założenie, że patrzenie do przodu da więcej niż patrzenie wstecz, a także, że wystarczy niewielka zmiana, by zainicjować cały łańcuch, bardzo poważnych zmian. Nie istnieją też proste, uniwersalne rozwiązania każdego problemu – jednak to właśnie klienci często już znają to rozwiązanie, tylko muszą to zrozumieć. Bardzo ważną zasadą, która odróżnia terapię skoncentrowaną na rozwiązaniu od tradycyjnej terapii skoncentrowanej na problemie jest przekonanie, że nie trzeba szczegółowo znać problemu, by go rozwiązać.

Bardzo często stosowaną podczas takiej terapii techniką jest rozmowa o cudzie. Ta technika polega na tym, że klient opowiada, jakby wyglądało jego życie, gdyby następnego dnia po prostu się obudził i okazało się, że nie ma już absolutnie żadnego problemu.

Terapia skoncentrowana na rozwiązaniach – metodologia

Terapia skoncentrowana na rozwiązaniach opiera się na kilku podstawowych założeniach i metodach, wśród których najważniejsze to:

• Skupianie się na rozwiązaniach zamiast na problemach: terapeuta skupia się na tym, co pacjent robi dobrze i jakie ma już rozwiązania, zamiast skupianiu się na problemie.
• Skupianie się na przyszłości zamiast na przeszłości: terapeuta skupia się na tym, co pacjent chce osiągnąć w przyszłości, zamiast skupianiu się na przeszłych doświadczeniach.
• Pytanie o rozwiązania: terapeuta zadaje pacjentowi pytania, które pomagają mu zidentyfikować jego indywidualne rozwiązania, zamiast dawanie rad.
• Skupianie się na małych zmianach: terapeuta skupia się na małych, konkretnych zmianach, które pacjent może wprowadzić, zamiast skupianiu się na radykalnych zmianach.
• Wzmacnianie pozytywnych działań: terapeuta wzmacnia pozytywne działania pacjenta, które przybliżają go do rozwiązania problemu.

Dla kogo jest terapia skoncentrowana na rozwiązaniach?

Terapia skoncentrowana na rozwiązaniach przeznaczona jest dla wszystkich, którzy pragną budować rozwiązania i rozwijać się, bez patrzenia wstecz i skupiania się na problemach. Problemy w tej terapii nie są najważniejsze, nie mają aż takiego znaczenia, jak skupienie się na mocnych stronach i zasobach, którymi dysponuje każdy klient.

To terapia przeznaczona dla osób, które mają problem, z którym chcą się uporać – z emocjami, z relacjami z innymi ludźmi, z relacją w swoim związku. To terapia też stosowana z sukcesem w przypadku osób, które cierpią z powodu uzależnienia.

Ta terapia ma inne niż klasyczne podejście do osób uzależnionych. Uzależnienie w tym podejściu traktowane jest jako sposób na radzenie sobie z rzeczywistością i samym sobą. Sam nałóg też nie wiąże się z konkretną używką, tylko z efektem, który można dzięki niemu osiągnąć.

Podczas terapii klient uzmysławia sobie swoje mocne strony i zasoby, a więc zyskuje przekonanie, że ten sam efekt może osiągnąć bez środka powodującego uzależnienie.

Terapia skoncentrowana na rozwiązaniach w Warszawie

Jeśli jesteś zmotywowany do osiągnięcia sukcesu, chcesz rozwiązać dręczące Cię problemy i samodzielnie budować własną, lepszą przyszłość – terapia skoncentrowana na rozwiązaniach jest czymś dla Ciebie.

Zgłoś się do nas i zacznij pracę nad sobą, by móc się zmienić na lepsze. Pamiętaj, zgodnie z terapią skoncentrowaną na rozwiązaniach zmiana jest permanentna, bo zmienia się wszystko.

Nasi terapeuci w tym nurcie nastawieni są na uzmysławianie klientowi, że sam jest najlepszym ekspertem od swojego życia, a wszystkie rozwiązania są w nim – należy się więc skupić na tym, by je znaleźć i osiągnąć sukces, a problem zniknie.

Terapia skoncentrowana na rozwiązaniach online

Jeśli nie masz możliwości przybycia osobiście do poradni, możesz zawsze skorzystać z konsultacji online. Wiemy jak ważne jest wsparcie specjalistów, dlatego proponujemy terapię online dla wszystkich, którzy chcieliby wziąć udział w terapii, ale nie mają możliwości zgłosić się na terapię klasyczną.

Nasi specjaliści podchodzą do terapii online z takim samym zaangażowaniem jak do tej tradycyjnej. Nie rozwiążą oni Twoich problemów za Ciebie – w terapii skoncentrowanej na rozwiązaniach zrobisz to samodzielnie, a przez Internet otrzymasz niezbędne wsparcie.

Artykuł TSR – co to jest terapia skoncentrowana na rozwiązaniach? pochodzi z serwisu Poradnia COtam?.

Psychoterapia Gestalt to podejście, które skupia się na tym, co dzieje się z Tobą tu i teraz. Terapeuta nie analizuje przeszłości w oderwaniu od teraźniejszości. Przeszłość ma znaczenie, ale tylko wtedy, gdy wpływa na to, co czujesz i robisz w danym momencie. Terapia Gestalt uczy, jak być świadomym siebie i swoich reakcji. Ułatwia dostrzeżenie tego, co dzieje się w Tobie – zarówno na poziomie ciała, emocji, jak i myśli.

Nie chodzi o to, by Cię naprawiać czy zmuszać do zmiany. Chodzi o to, żebyś sam lepiej siebie rozumiał i decydował, co chcesz z tym zrobić. Terapeuta nie daje gotowych rozwiązań. Nie mówi Ci, co masz robić. Raczej towarzyszy w odkrywaniu, co Cię blokuje i co możesz zrobić, żeby poczuć się bardziej sobą.

To nie jest tylko rozmowa. W terapii Gestalt często używa się eksperymentów. Możesz np. wcielić się w różne części siebie, prowadzić dialog z wewnętrznym krytykiem albo odegrać scenę, która wywołuje silne emocje. Wszystko po to, żebyś mógł doświadczyć siebie w pełniejszy sposób.

Terapeuta może zapytać: „Co teraz czujesz?”, „Co byś zrobił, gdyby lęk nie miał nad Tobą władzy?”. Takie pytania pomagają wejść głębiej. Uczą kontaktu ze sobą. Terapia Gestalt to nie tylko poznanie siebie. To także proces uczenia się odpowiedzialności za własne emocje, wybory i sposób reagowania.

Gestalt to podejście humanistyczne. W centrum jesteś Ty – Twoje doświadczenie, Twoje potrzeby, Twoje granice. Nie ma tu oceniania, nie ma etykiet. Jest szacunek, uważność i autentyczne spotkanie.

Główne założenia terapii Gestalt

Podstawą terapii Gestalt jest świadomość. Żeby coś zmienić, najpierw musisz to zauważyć. Dlatego w tej terapii ważne jest przyglądanie się sobie z bliska. Co czujesz? Co myślisz? Jak reaguje Twoje ciało? Świadomość to pierwszy krok.

Drugim filarem jest kontakt. Chodzi o prawdziwe bycie z drugim człowiekiem. W relacji z terapeutą możesz doświadczać, jak to jest być zauważonym i przyjętym bez warunków. Czasem to pierwszy raz, gdy ktoś naprawdę Cię słucha i widzi takim, jaki jesteś.

Terapia Gestalt opiera się też na odpowiedzialności. Nie zrzucasz winy na innych. Uczysz się patrzeć na to, co zależy od Ciebie. Jakie decyzje podejmujesz? Co możesz zmienić, a czego nie?

Kolejna ważna rzecz to tu i teraz. Podejście Gestalt nie odrzuca Twojej przeszłości, ale jednocześnie nie pozwala Ci w niej ugrzęznąć. Liczy się to, co dzieje się w tej chwili. Jak przeżywasz daną sytuację. Jak reagujesz. Co robisz z emocjami.

Gestalt uznaje, że masz w sobie zasoby. Nie jesteś „do naprawienia”. Masz w sobie zasoby, by wzrastać i mierzyć się z wyzwaniami. Terapeuta pomaga Ci je odkryć i uruchomić.

Granice to kolejny ważny temat. Uczysz się rozpoznawać, co jest Twoje, a co już nie. Co chcesz przyjąć, a na co się nie zgadzasz. To pomaga budować zdrowe relacje i unikać wchodzenia w role, które Cię ranią.

W Gestalt ważna jest autentyczność. Nie chodzi o to, byś spełniał oczekiwania. Celem jest bycie sobą – takim, jakim jesteś w swojej autentyczności. Nawet jeśli to trudne. Nawet jeśli boisz się odrzucenia.

Terapia Gestalt to zaproszenie do życia w zgodzie ze sobą. Nie zawsze łatwe, ale bardzo rozwijające. Jeśli czujesz, że chcesz lepiej poznać siebie i nauczyć się żyć bardziej świadomie, to może być dobra droga dla Ciebie.

Jak wygląda proces terapeutyczny w podejściu Gestalt?

Proces terapeutyczny w Gestalt opiera się na relacji między Tobą a terapeutą. To nie jest sucha analiza ani seria pytań, które mają Cię „naprawić”. To spotkanie. Autentyczne, pełne uważności, otwarte na to, co się z Tobą dzieje.

Terapia zaczyna się od poznania. Nie tylko Twojej historii, ale też sposobu, w jaki funkcjonujesz tu i teraz. Terapeuta może zapytać, co Cię sprowadza, z czym chcesz popracować. Nie oczekuje gotowych odpowiedzi. Jeśli nie wiesz, od czego zacząć – to też jest w porządku.

Na początku terapeuta pomoże Ci zbudować zaufanie. Bez tego trudno się otworzyć. Każde spotkanie to zaproszenie do zatrzymania się. Do zobaczenia, jak się czujesz, czego potrzebujesz, co Ci przeszkadza.

W Gestalt bardzo liczy się świadomość. Dlatego terapeuta często zwraca uwagę na to, jak mówisz, jak siedzisz, co robisz, kiedy milczysz. Nie ocenia. Zwraca Ci uwagę na sygnały, których możesz nie zauważać. Dzięki temu uczysz się być bardziej obecny.

Terapia nie toczy się tylko na poziomie rozmowy. Może pojawić się praca z ruchem, gestem, wyobraźnią. Możesz zostać zaproszony do odegrania sceny. Do wejścia w rolę. Do rozmowy z częścią siebie, którą zwykle ignorujesz.

Czasem pojawiają się silne emocje. Złość, wstyd, lęk, żal. Terapeuta jest przy Tobie. Nie próbuje tego tłumić ani rozwiązywać za Ciebie. Dzięki temu możesz doświadczać rzeczywistości w pełni – bez uciekania od niej i bez osądzania.

W terapii Gestalt nie określa się z góry, ile czasu potrwa cały proces. Długość procesu zależy od Ciebie. Od Twoich celów, gotowości, tempa. Nie musisz się spieszyć. Nie musisz się porównywać z innymi.

Podczas terapii możesz zauważyć, że zmienia się Twój sposób myślenia, przeżywania, reagowania. Zaczynasz lepiej rozumieć, czego chcesz, a czego nie. Uczysz się wyrażać zgodę lub sprzeciw w sposób autentyczny i spójny z sobą.

Ważnym elementem jest kontakt z terapeutą. Ta relacja bywa lustrem. Może pokazywać Twoje schematy – np. unikanie bliskości, lęk przed oceną, potrzebę kontroli. Terapeuta nie mówi Ci, jaki jesteś. Pomaga Ci to samemu odkryć.

Nie ma sztywnego scenariusza. Każde spotkanie może wyglądać inaczej. Wszystko zależy od tego, co przynosisz. Od tego, co się dzieje w Tobie w danej chwili.

Celem terapii Gestalt nie jest bycie idealnym. Celem jest bycie sobą. Pełnym, świadomym, obecnym. Z całą historią, emocjami, potrzebami i granicami. Terapeutyczna praca prowadzi do większej wewnętrznej wolności i poczucia integralności. Ty decydujesz, co chcesz z tym zrobić.

Dla kogo terapia Gestalt może być skuteczna?

Jeśli pragniesz głębiej zrozumieć siebie, Gestalt może stać się cennym drogowskazem. Niezależnie od tego, czy masz za sobą trudne doświadczenia, czy po prostu czujesz, że coś w Twoim życiu nie działa tak, jak powinno.

Jeśli masz trudność z wyrażaniem emocji, często dusisz je w sobie, unikasz konfrontacji – Gestalt może pomóc Ci dotrzeć do tego, co naprawdę czujesz. Terapeuta nie zmusi Cię do mówienia. Pomaga lepiej zauważać to, co dzieje się w Twoim ciele, umyśle i relacjach z innymi.

To podejście dobrze sprawdza się, jeśli zmagasz się z lękiem, napięciem, trudnością w relacjach. Jeżeli masz poczucie, że często się wycofujesz albo przeciwnie – reagujesz zbyt gwałtownie. Terapeuta pomoże Ci zobaczyć, skąd to się bierze i jak możesz inaczej.

Jeśli masz wrażenie, że jesteś oderwany od siebie, że żyjesz jakby „z automatu”, że coś Cię omija – terapia Gestalt pozwala wrócić do kontaktu z tym, co żywe. Możesz zacząć naprawdę czuć. Nie tylko analizować.

Gestalt jest skuteczny, jeśli czujesz wewnętrzny konflikt. Jeśli jedna część Ciebie chce iść w jedną stronę, a druga ciągnie gdzieś indziej. W czasie sesji możesz spotkać się z obiema stronami. Usłyszeć je. Zobaczyć, o co im chodzi. Często to prowadzi do jasności.

Może być też pomocna, jeśli masz problemy z podejmowaniem decyzji. Albo kiedy nie wiesz, czego tak naprawdę chcesz. Nie szukasz wtedy gotowych rozwiązań. Raczej uczysz się słuchać siebie.

Gdy żyjesz w ciągłym napięciu i pośpiechu, Gestalt może pomóc Ci zwolnić i odnaleźć spokój. Zobaczyć, jak bardzo jesteś przeciążony. Może nauczyć Cię kontaktu z ciałem, z oddechem, z potrzebą odpoczynku.

Jeśli masz doświadczenia z dzieciństwa, które wciąż Cię bolą, ale nie chcesz rozgrzebywać ich w nieskończoność – w Gestalt możesz przyjrzeć się temu, jak wpływają na Ciebie dziś. Nie musisz wracać do szczegółów. Chodzi o to, co dzieje się z Tobą teraz, kiedy o tym mówisz.

Gestalt może być też dobry, jeśli chcesz rozwijać się bez konieczności „leczenia się”. Może być odpowiednia, jeśli po prostu pragniesz bardziej świadomego i satysfakcjonującego życia. Z większą świadomością, z lepszym kontaktem ze sobą, z większą autentycznością.

Jeśli masz trudność w relacjach – z partnerem, rodziną, w pracy – terapia może pomóc Ci zobaczyć Twój udział w tych relacjach. Nie po to, żeby się obwiniać. Tylko po to, żebyś mógł coś zrozumieć i mieć wybór, co zrobić dalej z daną relacją.

Gestalt nie jest dla każdego. Jeśli szukasz konkretnej instrukcji, szybkich rozwiązań, gotowych diagnoz – to podejście może Cię frustrować. Tutaj pracuje się powoli, głęboko, uważnie.

Ale jeśli jesteś gotów spotkać się z sobą prawdziwie – nawet jeśli to trudne, nawet jeśli boli – to masz szansę naprawdę coś zmienić. Nie na powierzchni, tylko w środku. W tym, jak przeżywasz, jak czujesz, jak jesteś.

Czym Gestalt różni się od innych form terapii?

Charakterystyczne dla Gestalt jest skupienie się na bieżącym doświadczeniu – na tym, co dzieje się tu i teraz. Nie analizuje przeszłości jako oderwanej historii. Zamiast tego pyta, jak tamte wydarzenia żyją w Tobie dzisiaj. Jak te doświadczenia wpływają na Twoje ciało, emocje i sposób funkcjonowania.

W przeciwieństwie do terapii psychodynamicznej, Gestalt nie koncentruje się na nieświadomych mechanizmach z dzieciństwa. Nie interpretuje Twoich przeżyć z pozycji eksperta. Nie mówi Ci, co naprawdę czujesz ani dlaczego coś robisz. Terapeuta nie stawia się ponad Tobą. Spotyka się z Tobą jako równy człowiek, który towarzyszy, a nie prowadzi za rękę.

W przeciwieństwie do podejścia poznawczo-behawioralnego, Gestalt nie opiera się na gotowych schematach działania. Nie skupia się głównie na zmianie przekonań czy zachowań. Psychoterapia poznawczo-behawioralna chce zmieniać sposób myślenia. Gestalt najpierw pyta, co czujesz, jak to czujesz, gdzie to czujesz. Zmiana nie przychodzi przez ćwiczenie nowej reakcji, ale przez głębsze zrozumienie siebie.

W terapii poznawczo-behawioralnej terapeuta może dawać Ci zadania domowe, schematy do wypełnienia, techniki do przećwiczenia. W Gestalt pracujesz z tym, co pojawia się tu i teraz na sesji. Czasem to zdanie, czasem cisza, czasem łzy. Czasem napięcie w karku albo drżenie dłoni. Wszystko to jest ważne.

Gestalt nie oddziela ciała od psychiki. Pracuje z całym Tobą. Terapeuta może zapytać, co czujesz w ciele, gdy o czymś mówisz. Może zaprosić Cię, żebyś zamknął oczy i skupił się na swoim wnętrzu.

W nurcie humanistycznym, do którego należy Gestalt, wierzy się, że masz w sobie naturalny potencjał do rozwoju. Nie jesteś zbiorem problemów do naprawienia. Nie jesteś pacjentem, który ma się wyleczyć. Jesteś człowiekiem, który może się rozwijać, gdy znajdzie do tego warunki.

Gestalt nie stawia diagnoz. Nie szufladkuje i nie przyczepia etykiet. Nie mówi: masz depresję, masz zaburzenie lękowe, masz osobowość borderline. Interesuje się tym, jak Ty to przeżywasz. Jak funkcjonujesz. Co Ci pomaga, co Cię rani.

W odróżnieniu od terapii systemowej, która analizuje miejsce danej osoby w sieci rodzinnej, Gestalt kieruje uwagę na to, co robisz, gdy jesteś tu, w relacji z terapeutą. Może się okazać, że powielasz zachowania wyniesione z życia rodzinnego. Odkrywasz to nie przez analizę historii, tylko przez doświadczenie na bieżąco.

Gestalt często używa eksperymentu. Możesz na przykład rozmawiać z częścią siebie, którą zwykle wypierasz. Możesz odegrać rozmowę z kimś, z kim masz nierozwiązany konflikt. Możesz zobaczyć, jak to wpływa na Ciebie. To nie są scenki dla efektu. To narzędzia do głębszego poznania siebie.

Ten nurt nie daje gotowych odpowiedzi. Nie powie Ci, jak żyć, ale da Ci przestrzeń, żebyś sam to odkrył.

Terapia Gestalt nie pasuje do każdego. Jeśli chcesz szybkiej diagnozy i konkretnego planu działania, inne podejścia mogą być skuteczniejsze. Jeśli natomiast chcesz poczuć siebie naprawdę, zrozumieć swoje emocje, nauczyć się być bliżej ze sobą i z innymi – Gestalt może być właśnie dla Ciebie.

To terapia, która traktuje Cię poważnie. Nie jako przypadek, ale jako osobę, która ma prawo czuć, myśleć i wybierać po swojemu.

Artykuł Czym jest psychoterapia Gestalt i dla kogo będzie odpowiednia? pochodzi z serwisu Poradnia COtam?.

Terapia systemowa to jeden z nurtów psychoterapii. Jej początków należy doszukiwać się w latach 40. XX wieku. Jej początki związane są z Ogólną Terapią Systemów, która opracowana została przez Ludwiga von Bertalanffy’ego. Był on filozofem oraz biologiem.

Zgodnie z tymi założeniami terapia systemowa – jak sama nazwa wskazuje – opiera się na systemie. Nie traktuje ona pacjenta w sposób jednostkowy, nie skupia się wyłącznie na nim. Opiera się na systemie, czyli pojęciu rozumianym jako większa, spójna całość. W kontekście psychoterapii systemowej chodzi o skupienie się na systemie, w którym dany pacjent funkcjonuje na co dzień.

Takim systemem najczęściej jest rodzina – jako najbliższa i najbardziej podstawowa komórka społeczna. Mogą to być też poszczególne elementy tego systemu – czyli nie cała rodzina, a na przykład wyłącznie małżonkowie lub rodzice z dziećmi.

Na czym polega terapia systemowa?

Psychoterapia systemowa skupia się na funkcjonowaniu systemów, w których funkcjonują pacjenci. Podczas terapii systemowej dokonuje się analizy zależności cyrkularnych, które występują w obrębie danych systemów. To bardzo ważne, by były to zależności cyrkularne – one zakładają, że jedno zjawisko doprowadza do drugiego, a to z kolei ma wpływ na pojawienie się innego. W ujęciu linearnym zaś mamy do czynienia z prostym ujęciem przyczyna->skutek.

Przy ujęciu cyrkularnym funkcjonuje też pojęcie błędnego koła. Łatwo to zrozumieć na przykładzie: dziecko jest niegrzeczne i pełne buntu, przez co daje się rodzicom we znaki. Ci odczuwają coraz większą niechęć i frustrację, bo nie potrafią sobie z tym poradzić. Dziecko to wyczuwa, więc staje się jeszcze bardziej zbuntowane i zachowuje się coraz gorzej.

Psychoterapia systemowa skupia się na relacjach pary lub całej rodziny, na rolach, które pełnią oraz na sposobach komunikacji między nimi. Rolą psychoterapeuty jest zachowanie jak największego stopnia neutralności. Nie ma on oceniać i wskazywać winnego takich, a nie innych układów czy relacji w obrębie danej rodziny (systemu), ma on jedynie obserwować wszelkie rodzinne (systemowe) relacje i sprzężenia, a potem mówić o nich pacjentom.

Psychoterapeuta na podstawie swoich obserwacji dokonuje analizy relacji, szuka źródła ich problemów oraz uświadamia je pacjentom, a także proponuje rozwiązania

Dla kogo jest terapia systemowa?

Jeżeli system rodzinny działa prawidłowo, członkowie rodziny są w stanie samodzielnie rozwiązać swoje problemy, bez angażowania w nie osób z zewnątrz. System ten bowiem ma już wypracowane pewne, dobrze funkcjonujące, zasady, działa w harmonii i pełnej zgodzie.

Nie zawsze jednak pełna harmonia jest możliwa – może dojść do zaburzenia jej na którejkolwiek z płaszczyzn. A system to coś, co z definicji jest ze sobą połączone, dlatego jeśli jedna część przestaje funkcjonować właściwie, cały system nie może funkcjonować dobrze. By znów odzyskać harmonię i wypracować zasady zdrowego, prawidłowego funkcjonowania systemu, przydaje się właśnie terapia systemowa.

Skorzystają na nie rodziny, w których sytuacja została zaburzona i zaczęła się pogarszać lub już od dłuższego czasu jest zła, ale w końcu rodzina podjęła decyzję, że pora spróbować to naprawić. Jakie sytuacje mogą wymagać pomocy ze strony terapii systemowej?

• Przemoc fizyczna i psychiczna – doświadczanie przemocy ze strony jednego członka rodziny zaburza funkcjonowanie całej rodziny na wszystkich płaszczyznach – dotykają one negatywnie zarówno dzieci i młodzież, jak i osoby dorosłe.

• Konflikty – w każdej rodzinie zdarzają się kłótnie i nieporozumienia. Jeśli jednak spięć i sprzeczności interesów jest coraz więcej, a członkowie danej rodziny nie potrafią porozumieć się bez kłótni – to już wskazanie do psychoterapii systemowej. Kłótnie między dorosłymi nie dotyczą tylko dorosłych, wpływają też na dzieci. Do takich wyniszczających kłótni może dochodzić wśród wszystkich członków rodziny, nawet tych najmłodszych.

• Kryzysy rodzinne – śmierć członka rodziny, problem z uzależnieniem w rodzinie i inne trudne, często niespodziewane wydarzenia bardzo mocno wpływają na rodzinę i zaburzają ich system, w którym wcześniej funkcjonowali.

• Zaburzenia psychiczne lub emocjonalne – nawet jeśli dotyczą tylko jednego członka rodziny, nie pozostaję one bez wpływu na całą rodzinę i sposób jej funkcjonowania

• Problemy z komunikacją w obrębie rodziny – w rodzinie istnieją tematy tabu, członkowie rodziny nie potrafią ze sobą rozmawiać w sposób szczery i niepowodujący napięć

• Problemy wychowawcze – nadpobudliwość, agresja, nieumiejętność radzenia sobie z emocjami przez dziecko – to wszystko ma ogromny wpływ na całą rodzinę

• Problemy z nastolatkami – zachowania autodestrukcyjne, objawy depresji u nastolatka, zaburzenia odżywiania, wyjątkowo silny bunt, problemy z komunikacją – to wszystko wpływa negatywnie na działanie systemu.

Celem psychoterapii systemowej jest doprowadzenie do korzystnych i potrzebnych zmian w funkcjonowaniu rodziny, dzięki ingerencji w rozmaite jej struktury i uświadomienie sobie źródła oraz mechanizmów problemu.

Ile trwa terapia systemowa?

Psychoterapia systemowa nie musi być długa. Czasami wystarczy tylko kilka spotkań, by naprawić relację w danej rodzinie i doprowadzić do pozytywnych zmian, które pozwolą wrócić do sprawnego funkcjonowania systemu. Czasami jednak – gdy problemy są poważne i złożone – cała terapia może potrwać kilka miesięcy. Najwięcej pracy odbywa się w domu, gdzie wdrażamy zmiany które mają na celu uzdrowić system rodzinny z korzyścią dla wszystkich.

Nie zawsze jednak istnieje potrzeba spotykania się raz w tygodniu z terapeutą – choć takie sytuacje też się zdarzają. Możesz się jednak spotkać z sytuacją, w której spotkania z terapeutą będą odbywać się rzadziej – raz na kilka tygodni. Jedna sesja może trwać dziewięćdziesiąt minut – jest to terapia grupowa, dla członków całej rodziny.

Terapia systemowa w Warszawie

Terapia systemowa jest w stanie pomóc uzdrowić relacje, które panują w danej rodzinie i doprowadzić do sytuacji, w której rodzina nauczy się lepiej ze sobą współpracować, przetrwa kryzysy i umocni swoje więzi, a także wypracuje odpowiednie wzorce postępowania na przyszłość.

To dość powodów, by zainteresować się taką terapią, zwłaszcza jeśli czujesz, że funkcjonowanie Twojej rodziny jest zaburzone na jakiejkolwiek płaszczyźnie i chcecie naprawić sytuację. Terapia systemowa w Warszawie, w jednym z naszych gabinetów wam na to pozwoli, sprawdź już dzisiaj – psychoterapia warszawa systemowa.

Nie bój się, skorzystanie z terapii systemowej nie jest oznaką niewydolności rodzicielskiej czy dowodem na całkowity rozpad rodziny – to oznaka miłości i wsparcia. Nie ma nic złego w szukaniu pomocy dla siebie i całej rodziny.

Terapia systemowa online

Terapia systemowa wymaga uczestniczenia całej rodziny w spotkaniach terapeutycznych, aczkolwiek może to być momentami niemożliwe do zrealizowania, albowiem jedna lub więcej osób nie może przybyć na spotkanie. W szczególności gdy rozmawiamy o pierwszych spotkaniach konsultacyjnych, warto rozważyć konsultację online – pozwoli wam wspólnie przejść pierwsze spotkania zapoznawcze na których wspólnie zdecydujecie czy warto rozpocząć terapią systemową waszej rodziny.

Psychoterapeuta systemowy

Dla psychoterapeuty systemowego, relacja rodzinna i wynikająca z niego system relacji każdego członka rodziny jest kluczem w psychoterapii. Nie istniejemy w próżni, a zawsze w pewnej grupie społecznej. Zmiany jakie chcemy aby się dokonały wymaga zrozumienia jak system rodzinny funkcjonuje oraz w jakich miejscach należy go zmienić lub ulepszyć. Każdy grupa społeczna dąży do homeostazy – czyli względnej stabilności, stąd utarte schematy które wypracował system wymagają psychoterapii całego systemu. Psychoterapeuta systemowy idealnie odnajduje się w terapii indywidualnej z dzieckiem lub młodzieżą, w terapii par, a w szczególności w terapii rodzinnej.  Poznaj nasz zespół specjalistów w psychoterapii systemowej – psychoterapeuta warszawa systemowy.

Artykuł Psychoterapia systemowa – co to takiego? pochodzi z serwisu Poradnia COtam?.

Różne są ludzkie wyobrażenia na temat psychoterapii. Niektórzy sądzą wręcz, że psychoterapia to nic innego, jak płacenie komuś za to, że słucha. Nic bardziej mylnego! Gdyby tak było, każdy mógłby zostać psychoterapeutą, tak jednak nie jest. Żeby zdobyć uprawnienia do wykonywania zawodu psychoterapeuty potrzeba naprawdę wiele długich lat nauki. W takim razie: na czym polega psychoterapia?

Psychoterapia jest jedną z metod, która jest stosowana w przypadku leczenia ludzkiej psychiki z zaburzeń, nieprawidłowości i schorzeń, które ją dotykają. W zależności od problemu doświadczony psychoterapeuta jest w stanie dobrać odpowiednią metodę prowadzenia psychoterapii. Stąd właśnie biorą się różne jej nurty i rodzaje. Wszystkie techniki psychoterapii łączy jedno: bezpośrednie zetknięcie się pacjenta i psychoterapeuty.

Warto zdawać sobie sprawę również z tego, że psychoterapia nie służy wyłącznie do leczenia ludzkiej psychiki z dręczących ją schorzeń czy zaburzeń. Z powodzeniem wykorzystywana jest w celu polepszenia natury psychicznej danego człowieka i w rezultacie do poprawy jego życia. Dzięki psychoterapii człowiek jest w stanie poradzić sobie z własnymi emocjami, popracować nad swoją postawą i osiągnąć w przyszłości zdecydowanie większy sukces.

Dzięki psychoterapii możesz pozytywnie wpłynąć na swoje umiejętności nawiązywania relacji z innymi ludźmi i komunikowania się z nimi, a także poprawić swoją samoocenę, zwiększyć swoją pewność siebie, czy pozytywnie wpłynąć na swoją motywację. Psychoterapia jest w stanie dzięki temu pomóc poprawić zarówno życie osobiste, jak i zawodowe.

Psychoterapia łączy w sobie założenia z zakresu medycyny, filozofii i psychologii. Bywa wykorzystywana jako samodzielna metoda lub stanowi część składową procesu leczenia – na przykład bywa łączona razem z leczeniem farmakologicznym.

Rodzaje psychoterapii

Spektrum problemów, którymi jest w stanie zająć się psychoterapia jest tak szerokie, że nie sposób przyłożyć do nich jednej, uniwersalnej miary. Z tego powodu istnieją najróżniejsze rodzaje psychoterapii. Taka różnorodność pozytywnie wpływa na możliwość zajęcia się danym problemem. Każdy rodzaj psychoterapii charakteryzuje się odmienną techniką prowadzenia psychoterapii, innym podejściem czy założeniami teoretycznymi. Wśród głównych metod psychoterapii wyróżnia się:

• Terapia poznawczo-behawioralna – wśród zwolenników behawioryzmu powszechne jest przekonanie, że wszystkie złe zachowania, które przejawia człowiek, zostały nabyte na drodze nauki. Dlatego psychoterapia behawioralna ma za zadanie oduczenie pacjenta nieprawidłowych reakcji i zastąpienie ich tymi zdrowymi i bardziej pożądanymi. Stare przyzwyczajenia i mechanizmy działania wypierane są przez nowe, co pozwala zmienić też cały system myślenia. Pacjent dostaje wiedzę i możliwości, by w ten sposób samodzielnie radzić sobie ze swoimi problemami, także w przyszłości. Terapia poznawczo-behawioralna jest jedną z najkrótszych rodzajów psychoterapii – najczęściej trwa kilka miesięcy. Najlepsze efekty przynosi przy leczeniu zaburzeń depresyjnych i nerwicowych, stanów lękowych, zaburzeń odżywiania czy zaburzeń osobowości.

• Psychoterapia analityczna (psychoanaliza) – jej ojcem jest Zygmunt Freud. To właśnie on stwierdził, że wszystkie problemy, które dręczą człowieka biorą swój początek w wewnętrznych konfliktach, zdarzeniach z przeszłości i wykształceniem się trudnej osobowości. Psychoanaliza opiera się głównie na rozmowie – pacjent opowiada o wszystkim, co go dręczy i ma dla niego znaczenie, a psychoterapeuta nadaje jego słowom sens i wskazuje na to, jak życiowe doświadczenia czy problemy wpływają na niego obecnie i mają znaczenie dla sposobu w jakim postrzega on obecnie rzeczywistość. Psychoanaliza pozwala uporać się głównie z emocjami, które nawracają, są trudne do opanowania i oddziałują na całe życie człowieka. Dzięki psychoanalizie pacjent radzi sobie z lękiem, obniżeniem nastroju, agresją czy nieustającą huśtawką nastrojów.

• Terapia psychodynamiczna – ten rodzaj psychoterapii opiera się na założeniu, że wszelkie ludzkie zachowania są efektem sterowania nim. Sterować człowiekiem mają ukryte potrzeby i nieuświadomione, wewnętrzne mechanizmy. Podczas trwania terapii w nurcie psychodynamicznym pacjent dzieli się z terapeutą wszystkim, co uważa za ważne i wszystkim tym, czym chce się podzielić. Terapeuta na ich podstawie wyznacza pacjentowi konkretne terapeutyczne cele i pomaga mu je osiągnąć. Terapeuta też uważnie słucha, by wychwycić nieświadome impulsy i tendencje, które składają się na objawy neurotyczne. A te objawy poddaje następnie psychoanalizie. Ten rodzaj psychoterapii jest bardzo skuteczny podczas procesu wychodzenia z nałogu, a także przy leczeniu problemów z emocjami – smutkiem, agresją czy obniżeniem nastroju. Ma też dobry wpływ na radzenie sobie z nieśmiałością.

• Psychoterapia Gestalt – to rodzaj psychoterapii humanistycznej. Opiera się ona na silnym przekonaniu, że człowiek jest istotą niezwykle złożoną i wielowymiarową. Podczas tej psychoterapii pacjent zwiększa swoją samoświadomość. Uczy się więcej o sobie samym, odkrywa swój potencjał i patrzy na siebie z zupełnie nowej, lepszej perspektywy. W ten sposób staje się świadomy siebie i swoich ograniczeń, dzięki czemu może prowadzić lepsze, bardziej komfortowe i przyjemne życie. Ta terapia polecana jest wszystkim, którzy chcą lepiej poznać samych siebie i radzić sobie ze swoimi problemami, co pomoże im podnieść jakość życia.

• Psychoterapia systemowa – psychoterapia systemowa to psychoterapia, która przeznaczona jest dla kilku osób. Ten nurt stosowany jest w psychoterapii par lub psychoterapii rodzinnej. Wychodzi ona z założenia, że wszystkie osoby, które uczęszczają na terapię tworzą razem swoisty system. Terapia ma na celu sprawienie, że ten system będzie działał prawidłowo – usprawnione zostaną problemy z komunikacją czy wypracowane pewne schematy postępowania. Stosowana jest w przypadku leczenia kryzysów małżeńskich, problemów wychowawczych czy na przykład w przypadku traumy po utracie członka rodziny.

• Psychoterapia humanistyczna – zakłada, że w każdym człowieku drzemie olbrzymi potencjał, który objawia się w zdolnościach i talentach. Potencjał ten powinien być wykorzystywany do samorozwoju i poprawy jakości życia każdego człowieka. Terapia humanistyczna zakłada, że wszelkiego rodzaju problemy, które dręczą człowieka biorą się z powodu kierowania się niewłaściwymi wartościami i normami, które stoją w sprzeczności z jego prawdziwymi potrzebami. Ten rodzaj terapii pomaga radzić sobie z nerwicami, stanami depresyjnymi i lękowymi, zaburzeniami odżywiania i depresją. Stosowana jest także po to, by uporać się z traumatycznymi doświadczeniami w przeszłości, pomaga stworzyć lepszy, zdrowy związek lub wydostać się ze związku patologicznego i stanąć potem mocno na własnych nogach.

• Psychoterapia Ericksonowska – ten rodzaj terapii zakłada, że każdy człowiek jest istotą jedyną w swoim rodzaju i niepowtarzalną, dlatego taka sama musi być też psychoterapia – musi być dostosowana do indywidualnych potrzeb danej osoby. Twórca i propagator tego rodzaju psychoterapii wyszedł z założenia każdy człowiek ma w sobie ukryty potencjał, który może posłużyć do rozwiązania dręczących go problemów. Celem psychoterapii jest ten potencjał odnaleźć i obudzić. Ten rodzaj terapii nadaje się do leczeniu stanów depresyjnych i lękowych, a także zaburzeń odżywiania.

Szeroki wachlarz psychoterapeutów prowadzący terapię w różnych nurtach terapeutycznych, pozwala nam lepiej dobrać najlepszego specjalistę i nurt terapeutyczny pod nasze indywidualne problemy – zapoznaj się z naszą ofertą na psychoterapia warszawa.

Kiedy iść do psychoterapeuty?

Różnorodne metody psychoterapii sprawiają, że coś pozytywnego w psychoterapii jest w stanie odnaleźć każdy człowiek. Kiedy warto zgłosić się do psychoterapeuty? Zrób to przede wszystkim wtedy, gdy dręczy Cię problem, z którym nie jesteś w stanie sobie poradzić samodzielnie. Pamiętaj, że ignorowanie problemów nie sprawi, że one w magiczny sposób znikną. Z dużą dozą prawdopodobieństwa urosną jeszcze bardziej i proces wychodzenia z nich będzie jeszcze bardziej długotrwały i trudny.

Rodzaj psychoterapii z powodzeniem można dostosować do dręczącego Cię problemu. Nie martw się, jeśli nie wiesz, jaki rodzaj psychoterapii będzie dla Ciebie tym najlepszym – ustalaniem tego zajmie się Twój psychoterapeuta. Jakimi problemami zajmuje się psychoterapia?

• Depresja

• Stany lękowe

• Nerwice

• Zaburzenia odżywiania

• Uzależnienia

• Stany depresyjne

• Myśli samobójcze

• Niska samoocena

• Nieśmiałość

• Problemy z nawiązywaniem i utrzymywaniem kontaktów z innymi ludźmi

• Traumatyczne doświadczenia z przeszłości

• Problemy w kontroli nad emocjami

• Kryzysy małżeńskie

• Terapia zaburzeń ze spektrum autyzmu

• Szeroko pojęty samorozwój

Ta lista nie jest zamknięta i wyczerpana – psychoterapia daje tak szerokie możliwości, że trudno jest je ująć i spisać tak, by żadnego nie pominąć. Jeśli czujesz, że przydałaby Ci się pomoc, bo nie radzisz sobie samodzielnie z problemami – zgłoś się do specjalisty.

Psychoterapia w Warszawie

Coraz częściej słyszy się o tym, jaki wpływ na życie ma psychoterapia. Czy warto się na nią zdecydować? Oczywiście, że tak! Dobrze poprowadzona, profesjonalna psychoterapia jest w stanie znacząco poprawić jakość ludzkiego życia i pomóc uporać się z wieloma problemami – od stanów lękowych i depresyjnych przez uzależnienia po chorobliwą nieśmiałość i problemy w nawiązywaniu relacji międzyludzkich.

Poradnie psychologiczne „Co tam?” znajdują się w czterech lokalizacjach. Znajdziesz nas na warszawskim Bemowie, Targówku, Wilanowie, czy w Warszawie-Włochy.

We wszystkich naszych placówkach pracują specjaliści, którzy pomogą Ci przejść przez wszelkie problemy, które Cię dręczą, zmierzyć się z nimi i wyjść z tej walki zwycięsko. Specjalizujemy się w terapii krótko- i długoterminowej. Zajmujemy się terapią indywidualną, par, dzieci i młodzieży oraz psychoterapią rodzinną.

Poza wsparciem psychoterapeuty, w razie potrzeby możesz liczyć też na wsparcie psychologiczne – także w zakresie diagnozowania trudności szkolnych, a także na wsparcie lekarza psychiatry. Kompleksowa pomoc specjalistów jest w stanie pomóc Ci uporać się nawet z bardzo trudnymi sytuacjami.

Artykuł Psychoterapia i jej rodzaje – skuteczność i wskazania pochodzi z serwisu Poradnia COtam?.

Psychoanaliza i psychoterapia psychoanalityczna mogą wydawać się tym samym. Ta druga wywodzi się z pierwszej, różnią się intensywnością i metodą pracy. Psychoanaliza to zazwyczaj 4 sesje tygodniowo, w psychoterapii psychoanalitycznej optymalna ilość sesji to 2-3. Zdarza się jednak, że pacjenci zaczynają psychoterapię psychoanalityczną od jednej sesji tygodniowo. Dzieje się tak na przykład u osób, które spotykają się pierwszy raz z psychoterapią, lub kiedy występują trudności z bliskością lub zaufaniem.

Co z tą kozetką?

Kozetka to głównie atrybut psychoanalityka. Pojawia się czasem w gabinetach psychoterapeutów psychoanalitycznych, którzy mieli doświadczenie terapii w takich warunkach. Zasadniczo jednak praktykuje się rozmowę twarzą w twarz, na fotelach. Kozetka uwydatnia procesy podświadome, nie oznacza to jednak, że brakuje ich przy pracy na fotelach.

Na czym polega psychoterapia psychoanalityczna?

Psychoterapia psychoanalityczna jest metodą niedyrektywną, oznacza to, że nie opiera się na radach, wytycznych jak żyć, ćwiczeniach, pracach domowych. Istotą pracy jest poznawanie tego jacy jesteśmy i dlaczego właśnie tacy.

,,Ale ja przecież siebie dobrze znam”.

Wielu z nas ma takie przekonanie. Prawda jest taka, że nasza świadoma część umysłu to tylko czubek góry lodowej. Większość naszego życia psychicznego zachodzi pod powierzchnią, w podświadomości. Pierwsze doświadczenia z naszego życia zapisują się na poziomie naszego ciała i ogólnych nastawień – nie mają formy zwykłych wspomnień. Treści i konflikty psychiczne z różnych etapów rozwojowych są wypierane żeby nie zakłócać kolejnych. Uczucia, pragnienia, fantazje, traumy, fakty o nas, mogą być zbyt bolesne i trudne do przyjęcia. Psychika stara się zachować nas w stabilnym stanie umysłu, dlatego używa mechanizmów obronnych aby blokować lub zniekształcać niektóre informacje z naszego wnętrza lub rzeczywistości zewnętrznej. Ta cała bogata struktura żyje w nas, kierując naszymi życiowymi wyborami, reakcjami, tym jak przeżywamy siebie i świat.

Jak można odkryć to całe bogactwo?

Stałe godziny sesji, neutralność psychoterapeuty, swoboda mówienia tego, co przyjdzie nam na myśl wprowadzają nas w stan regresji. Jest to bezpieczny i rozluźniony stan umysłu, w którym możemy znowu rozwijać się jak dziecko. Siła naszych mechanizmów obronnych ulega wtenczas osłabieniu. Pacjent domyślając się jaki jest jego terapeuta, przenosi swoje stany umysłu związane z pierwszą ważną osobą w jego życiu, na analityka. Zjawisko to nazywamy przeniesieniem. Terapeuta uważnie obserwuje to zjawisko i swoje reakcje emocjonalne. Dzięki temu zyskuje lepszy obraz prawdopodobnego kształtu tej podstawowej relacji. Stanowi ona matrycę tego, jak wchodzimy w kontakt ze światem i innymi ludźmi. Terapeuta psychoanalityczny analizuje też sny, wolne skojarzenia, przejęzyczenia, schematy zachowań i niezwykłe, na pozór spontaniczne zachowania. To wszystko razem stanowi furtkę do podświadomości. Psychoterapeuta psychoanalityczny formułuje na podstawie zgromadzonego materiału interpretacje. Mają one na celu w zrozumiały sposób przybliżyć nam to co kryje się w naszej podświadomości.

W jaki sposób ta wiedza jest dla nas lecząca?

Nie jest to proces czysto intelektualny. Dzięki interpretacją i relacji z terapeutą, przeżywane sytuacje tworzą pełniejszy, bardziej złożony obraz. Otwierając nas tym samym na nową rzeczywistość, przeżywanie wszystkiego w nowej postaci. Budzi to wiele nowych procesów emocjonalnych, otwiera tamę dla nowych rozwiązań i zmiany. Tępy wcześniej ból zmienia się w prawdziwe cierpienie. W efekcie tego wszystkiego możemy się nauczyć lepiej radzić z tym, co było dla nas wcześniej bardzo konfliktowe lub bolesne. Odciskało się w nas z taką siła że powodowało w nas objawy, zakłócało nasze życie, nie pozwalało nam być sobą.

Jak długo trwa psychoterapia psychoanalityczna?

Psychoterapia psychoanalityczna jest procesem długoterminowym. Struktura osobowości, która budowała się przez wiele lat życia, nie może być zmieniona w kilka miesięcy. Istnieją badania wykazujące, że po roku terapia nie toczy się tylko wcześniejszym rozpędem, ale prowadzi do dalszego obniżenia objawów i lepszej adaptacji do życia. Z moich doświadczeń wynika że pacjenci pragną długich, prawdziwych i stabilnych relacji w swoim życiu. Relacja z terapeutą może stać wzorcem takich relacji na przyszłość. Ważną częścią psychoterapii jest też uświadomienie sobie i przekształcenie swoich schematów wchodzenia w relacje. One determinują nasze postrzeganie świata i ogólne samopoczucie.

Czy terapeuta psychoanalityczny milczy przez większość sesji?

Jest to wizerunek zaczerpnięty z filmów i literatury. Powoduje to wrażenie, że jest to postawa obojętności. Neutralność terapeuty wcale jednak tego nie oznacza. Terapeuta jest przez cały czas bardzo uważny na to, co dzieje się z pacjentem i nim podczas sesji. Sam doznaje wielu emocji w reakcji na kontakt z pacjentem, przechodzi też przez morze wolnych skojarzeń. Stara się to wszystko przetrawić i połączyć w jasny obraz, czyli interpretację. Jednocześnie nie okazując rzeczy niezwiązanych z tematem, który mogłyby zakłócić neutralność procesu terapii. Innymi słowy, mogłoby to wprowadzić materiał terapeuty na miejsce materiału pacjenta, lub zmieszać je na tyle, że byłyby nie do rozróżnienia. Obraz milczącego cały czas psychoterapeuty psychoanalitycznego jest niezgodny z prawdą. Każda sesja jest inna, więc czasem więcej jest wyrażone przez słowa, a czasem więcej przez milczenie i sygnały niewerbalne. To jak wygląda kontakt z pacjentem zależy od osobowości terapeuty, jego stylu pracy. Styl pracy jest też zależny od tego, jaką osobą jest pacjent. Dobry terapeuta potrafi się dostosować do specyficznego języka i wrażliwości innego człowieka. Poznaj naszych specjalistów z psychoterapii psychoanalitycznej – psychoterapeuta warszawa psychoanalityczny.

Co jest siłą psychoanalizy? 

Psychoanaliza jest teorią i metodą rozwijaną od ponad 100 lat. W trakcie tego czasu myśl Freuda została wzbogacona przez takich znakomitych myślicieli jak Melanie Klein, Wilfred Bion, Hanna Segal, Donald Winnicott, Jacques Lacan. Do dzisiaj jest ona obecna w psychiatrii, psychoterapii, sztuce, filozofii, polityce i filmie. Wciąż żywa i wciąż się rozwijająca. Ten artykuł tylko bardzo powierzchownie dotyka tematu tego, czym jest psychoanaliza i psychoterapia psychoanalityczna. Moją intencją było jednak przystępne przybliżenie, w zrozumiały sposób, istoty tego co jest leczące w tym podejściu.

Artykuł Co to jest psychoanaliza i na czym polega psychoterapia tego typu? pochodzi z serwisu Poradnia COtam?.

Czym jest psychoterapia psychoanalityczna i jakie są jej główne założenia?

Psychoterapia psychoanalityczna to podejście, które sięga do głębokich, często nieświadomych warstw psychiki. Jej celem jest dotarcie do źródeł problemów emocjonalnych, zrozumienie ich i przepracowanie. To nie jest szybka metoda. Wymaga czasu, zaangażowania i regularnych spotkań, ale daje szansę na trwałą zmianę. Jeśli czujesz, że pewne trudności w Twoim życiu powtarzają się, że reagujesz na różne sytuacje w sposób, który sam Cię zaskakuje – być może właśnie tutaj znajdziesz odpowiedź.

W psychoterapii psychoanalitycznej pracujesz z terapeutą nad zrozumieniem siebie – swoich emocji, potrzeb, mechanizmów obronnych. Nie skupiasz się tylko na objawach, ale szukasz ich źródeł. To podejście opiera się na założeniu, że wiele naszych trudności ma początek we wczesnych doświadczeniach, relacjach z opiekunami i w nieuświadomionych konfliktach wewnętrznych. Przez rozmowę możesz odkryć schematy, które kierują Twoim zachowaniem – nawet jeśli nigdy wcześniej nie zdawałeś sobie z tego sprawy.

Ważnym elementem tej terapii jest relacja z terapeutą. To nie tylko rozmowa, ale też przestrzeń, w której możesz obserwować swoje reakcje emocjonalne, lęki, potrzeby bliskości czy niezależności. To, co dzieje się między Tobą a terapeutą, może odzwierciedlać Twoje relacje z innymi ludźmi. Właśnie dzięki temu możliwa jest głęboka praca nad zmianą.

Psychoterapia psychoanalityczna to proces. Nie dostajesz gotowych odpowiedzi ani prostych instrukcji. Uczysz się słuchać siebie, lepiej rozumieć swoje emocje i podejmować decyzje w zgodzie ze sobą. Jeśli chcesz nie tylko „naprawić” to, co boli, ale też naprawdę poznać siebie – ten nurt może być dla Ciebie odpowiedni.

Zalety psychoterapii psychoanalitycznej – dla kogo może być pomocna?

Psychoterapia psychoanalityczna daje możliwość przyjrzenia się swojemu wnętrzu w sposób, który wykracza poza codzienne rozumienie siebie. Jeśli czujesz, że Twoje reakcje emocjonalne bywają silniejsze, niż tego oczekujesz, że wciąż wracasz do tych samych problemów lub nie rozumiesz, dlaczego trudno Ci zbudować bliskie relacje – to podejście może pomóc.

To podejście nie jest dla każdego i nie w każdej sytuacji przyniesie szybki efekt. Ale jeśli szukasz trwałej zmiany, chcesz lepiej zrozumieć siebie i naprawdę przepracować to, co przez lata wpływało na Twoje życie, psychoterapia psychoanalityczna może okazać się bardzo pomocna. To szansa na lepszy kontakt ze sobą – nie tylko w głowie, ale też w emocjach, ciele i relacjach. Chcesz zrozumieć, co naprawdę kieruje Twoim zachowaniem? W ten sposób możesz to odkryć.

Skupienie na głębokim rozumieniu siebie i swoich emocji

W tej terapii nie chodzi o szybkie rozwiązania czy techniki poprawiające samopoczucie na chwilę. Pracujesz nad rozpoznawaniem, skąd biorą się Twoje emocje i dlaczego odczuwasz je właśnie w taki sposób. Dowiadujesz się, jakie nieświadome mechanizmy wpływają na Twoje decyzje, przekonania i reakcje. To proces wymagający czasu i zaangażowania, ale przynoszący długofalowe efekty. Zyskujesz narzędzia do rozumienia siebie, a nie tylko do tłumienia objawów.

Trwałe zmiany w myśleniu i zachowaniu

Z czasem możesz zauważyć, że lepiej radzisz sobie z napięciem, łatwiej znosisz frustrację, nie reagujesz impulsywnie w sytuacjach konfliktowych. Zmiany zachodzą powoli, ale ich siła tkwi w trwałości. Nie polegają na „wyuczeniu” nowego sposobu zachowania, tylko na rzeczywistym przekształceniu wewnętrznych przekonań i przeżywaniu emocji w sposób bardziej świadomy. Dzięki temu możesz zmieniać swoje relacje z ludźmi, podejście do samego siebie, a także sposób funkcjonowania w stresujących sytuacjach.

Możliwość rozwiązania problemów zakorzenionych w przeszłości

Wiele trudności emocjonalnych ma źródło w dzieciństwie – w tym, jak doświadczyłeś bliskości, oddalenia, zależności czy odrzucenia. Psychoterapia psychoanalityczna daje przestrzeń na zbadanie tych doświadczeń. Nie analizujesz ich z perspektywy „win” czy oskarżeń, ale próbujesz zrozumieć, jak wpłynęły na Twoją psychikę. Dzięki temu możesz przestać powielać schematy, które do tej pory były nieświadome i bardzo silne. Zaczynasz inaczej reagować, bo przestajesz być więźniem dawnych emocjonalnych wzorców.

Wady psychoterapii psychoanalitycznej – co może stanowić wyzwanie?

Psychoterapia psychoanalityczna może przynieść głębokie zmiany, ale nie zawsze jest łatwa ani szybka. Jeśli rozważasz ten nurt, dobrze jest znać także ograniczenia. Zanim zdecydujesz się na taki proces, zastanów się, czy jego specyfika odpowiada Twoim potrzebom, możliwościom i oczekiwaniom.

Długi czas trwania terapii

Ten rodzaj psychoterapii wymaga cierpliwości. Spotkania odbywają się często, przez dłuższy okres – czasem przez kilka lat. W trakcie tego procesu stopniowo odkrywasz, co wpływa na Twoje zachowanie, reakcje i emocje. Taka głęboka analiza nie dzieje się szybko. Jeśli liczysz na szybkie efekty lub potrzebujesz wsparcia w chwilowym kryzysie, to podejście może nie być dla Ciebie najbardziej odpowiednie. Tempo pracy w psychoterapii psychoanalitycznej bywa powolne, ale jej siła tkwi w głębi, nie w szybkości.

Koszty i częstotliwość sesji

Psychoterapia psychoanalityczna zazwyczaj zakłada regularne, częste spotkania – najczęściej dwa lub trzy razy w tygodniu. Taka częstotliwość wiąże się z większymi kosztami. Jeśli nie masz stałego dostępu do budżetu, który pozwoli Ci utrzymać regularność, możesz czuć frustrację. Przerwy w procesie potrafią spowolnić efekty, a czasem nawet je osłabić. Trzeba też uwzględnić czas, który poświęcasz na dojazd, samą sesję oraz późniejsze „trawienie” tego, co się wydarzyło. Terapia wymaga nie tylko pieniędzy, ale też przestrzeni psychicznej i organizacyjnej.

Mniejsza skuteczność w przypadku niektórych zaburzeń

Nie każda trudność psychiczna dobrze odpowiada na to podejście. Jeśli zmagasz się z silnymi objawami depresji, lękiem o wysokim nasileniu, zaburzeniami odżywiania albo objawami psychotycznymi, możesz potrzebować szybszej i bardziej strukturalnej pomocy. Psychoterapia poznawczo-behawioralna lub terapia dialektyczno-behawioralna częściej sprawdzają się w takich przypadkach. Psychoanaliza skupia się na procesie wglądu, a nie na eliminowaniu objawów. Jeśli Twoim celem jest szybka poprawa funkcjonowania, możesz uznać ten nurt za zbyt wymagający lub nieadekwatny.

Jak zdecydować, czy psychoterapia psychoanalityczna jest dla Ciebie?

Zastanawiasz się nad psychoterapią psychoanalityczną, ale nie masz pewności, czy to odpowiednia droga dla Ciebie? Taka wątpliwość jest naturalna. Ten rodzaj terapii wymaga nie tylko decyzji, ale też pewnej gotowości – emocjonalnej, psychicznej i organizacyjnej. Warto przyjrzeć się kilku aspektom, które mogą pomóc Ci w podjęciu świadomej decyzji. Jakim?

Czy chcesz zrozumieć, skąd biorą się Twoje trudności?

Psychoterapia psychoanalityczna skupia się na tym, co nieuświadomione. Zakłada, że to, co przeżyłeś wcześniej, może wpływać na Twoje obecne relacje, reakcje i emocje. Jeśli nie szukasz szybkiej porady ani prostego rozwiązania, ale jesteś ciekawy swoich wewnętrznych mechanizmów – to podejście może do Ciebie przemawiać. Nie musisz od razu wszystkiego wiedzieć i we wszystkim się orientować. Wystarczy gotowość do odkrywania, co dzieje się pod powierzchnią.

Czy jesteś gotowy na dłuższy proces?

Ta forma terapii nie daje szybkich efektów. Budowanie zaufania, praca z głębokimi emocjami i analiza wzorców z przeszłości wymagają czasu. Zastanów się, czy jesteś gotowy regularnie uczestniczyć w sesjach, które mogą trwać miesiące, a czasem lata. Nie musisz znać swojej przyszłości, ale dobrze, jeśli nie oczekujesz natychmiastowej poprawy po kilku spotkaniach.

Jak reagujesz na ciszę, refleksję, wolne tempo?

Psychoterapia psychoanalityczna nie działa jak rozmowa z przyjacielem. Terapeuta nie daje prostych wskazówek, nie ocenia, nie radzi. Czasem zada pytanie, czasem milczy, ale zawsze towarzyszy Ci w drodze do głębszego zrozumienia siebie. Jeśli czujesz się dobrze w przestrzeni, gdzie możesz mówić bez przerywania, ale też uczyć się znosić brak natychmiastowych odpowiedzi – możesz odnaleźć się w tym procesie.

Czy masz przestrzeń finansową i czasową?

Spotkania zwykle odbywają się przynajmniej raz w tygodniu, często dwa lub trzy razy. Terapia może trwać długo. To oznacza konkretny koszt, także ten związany z czasem. Przemyśl, czy Twoje życie pozwala Ci na taką regularność. Jeżeli czujesz, że obecnie nie jesteś w stanie wprowadzić takich zobowiązań, być może lepiej rozpocząć od krótszej formy wsparcia, a do psychoanalizy wrócić później.

Czy zależy Ci na trwałej zmianie?

Niektóre formy terapii koncentrują się na objawach – pomagają szybciej funkcjonować, poprawiają samopoczucie. Psychoterapia psychoanalityczna idzie głębiej. Jej celem jest zrozumienie źródeł problemu, co prowadzi do zmiany, która trwa. Jeśli masz w sobie potrzebę przepracowania powtarzających się schematów, napięć czy trudnych emocji, to może być właściwa ścieżka.

Decyzja o psychoterapii psychoanalitycznej nie musi być ostateczna. Możesz spróbować kilku spotkań i sprawdzić, jak się czujesz. Porozmawiaj z terapeutą. Opowiedz, co Cię sprowadza i jakiej zmiany szukasz. Terapia to relacja – dopiero w niej zobaczysz, czy to, co oferuje ten nurt, naprawdę Ci odpowiada. Nie musisz wiedzieć wszystkiego od początku. Wystarczy otwartość na proces.

Artykuł Wady i zalety psychoterapii psychoanalitycznej – co warto wiedzieć? pochodzi z serwisu Poradnia COtam?.

Psychoterapia psychodynamiczna wywodzi się z psychoanalizy i stanowi jej połączenie z najnowszymi osiągnięciami psychiatrii. Dlaczego psychodynamiczna? Ponieważ polega na badaniu dynamizmów pacjenta – jego uczuć, myśli, reakcji werbalnych i niewerbalnych w relacjach z innymi.

Jednym z ważniejszych założeń tego podejścia jest refleksja nad nieświadomością. Psychika człowieka to nie tylko świadome i racjonalne reakcje i zachowania. Żeby zrozumieć co przeżywa pacjent trzeba zajrzeć głębiej – do podświadomych dążeń, nieuświadomionych konfliktów, pragnień i potrzeb. Jak dotrzeć aż tak głęboko? To rola specjalisty, który rozumie, że nieświadomość może się przejawiać w czynnościach omyłkowych, przejęzyczeniach albo marzeniach sennych i wie, jak tę wiedzę skutecznie wykorzystać.

Terapeuta w drodze za pacjentem – terapia psychodynamiczna w praktyce

Pacjent musi się czuć swobodnie: mówi o swoich trudnościach, kłopotach, o swoim przeżywaniu, uczuciach i myślach związanych z sytuacjami problemowymi. Cenzura w tym wypadku nie istnieje. Pacjent mówi, mówi i jeszcze raz mówi. Zawsze otwarcie i szczerze. Psychoterapeuta słucha. Robi to uważnie, próbuje zrozumieć na czym polega problem pacjenta, wychwycić konfliktowe obszary i w dalszej terapii nad nimi pracować.

W terapii psychodynamicznej ważna jest relacja, która się tworzy między pacjentem i terapeutą – jej analiza stanowi narzędzie zmiany.

Terapeuta i pacjent są współodpowiedzialni za kształt ich relacji, wspólnie też pracują nad wyłaniającymi się w czasie terapii problemami. Jednak to nie terapeuta narzuca kierunek ani nawet tempo wspólnego marszu. Podąża raczej za pacjentem i za wątkami, które on sam przed nim odkryje – za jego tokiem myślenia. Nie sugeruje, nie doradza. Chce jedynie poznać jego punkt widzenia i jego sposoby radzenia sobie z trudnościami. Krok po kroku idzie za pacjentem wydeptaną przez niego ścieżką, która prowadzi do wspólnej analizy jego przeżyć w kontekście całej życiowej historii oraz terapeutycznej relacji.

Związki, relacje, subiektywizmy – jak działa terapia psychodynamiczna

Analiza, jakiej wspólnie dokonują, jest dosyć obszerna – nie zawęża się do aktualnych życiowych przeżyć, ale obejmuje też relacje z przeszłości oraz relację terapeutyczną. Tak szerokie spojrzenie pozwala osiągnąć cel – dostrzec wewnętrzne relacje tworzone przez pacjenta, które przekładają się na relacje, jakie buduje w realnym świecie.

Każdy człowiek widzi i odczuwa różne wydarzenia w bardzo indywidualny sposób. Na jego spojrzenie zwykle nakładają się mechanizmy obronne, których on sam nie jest świadomy – mechanizmy, które chronią go przed dochodzeniem do świadomości zagrażających treści. Służą one obronie przed nieświadomymi pragnieniami seksualnymi, agresywnymi reakcjami, pomagają zachować poczucie własnej wartości w obliczu wstydu, zapewniają poczucie bezpieczeństwa. Pozwalają poradzić sobie z nierozwiązanymi konfliktami, które dotyczą relacji z przeszłości albo aktualnych relacji z ludźmi, których kochamy.

Jak wiedzę tę wykorzystuje się w terapii psychodynamicznej? Dla terapeuty ważny jest subiektywny świat przeżyć pacjenta i właśnie tę sferę stara się poznać. Nie jest sędzią orzekającym winę w określonym konflikcie. Nie rozstrzyga nawet, jak było naprawdę, co się wydarzyło i dlaczego. Chce raczej zrozumieć, jak tę sytuację przeżywa pacjent, wejść w jego subiektywny świat, zobaczyć to, co się stało jego oczami, nawet jeśli są zamglone przez mechanizmy obronne.

Specjalista jest w stanie ocenić, czy terapia psychodynamiczna sprawdzi się u jego pacjenta. Na pierwszym etapie diagnozy ocenia, jaki poziom organizacji osobowości uwidacznia się u danego człowieka i jak człowiek funkcjonuje (poziom neurotyczny, wyższy czy niższy borderline, psychotyczny).

W terapii psychodynamicznej istotną rolę odgrywa jakość relacji terapeutycznej. Terapeuta tworzy bezpieczną i akceptującą atmosferę, która umożliwia pacjentowi wyrażenie swoich myśli i emocji, a także odkrycie własnej sfery wrażliwości i potrzeb. W relacji z terapeutą pacjent może doświadczyć wczesnych emocji i potrzeb, które pojawiły się w okresie dzieciństwa, co może pomóc w lepszym zrozumieniu własnego życiorysu i źródeł swoich trudności emocjonalnych.

Terapeuta pomaga pacjentowi zrozumieć, jakie mechanizmy obronne i sposoby radzenia sobie z trudnymi sytuacjami emocjonalnymi stosuje w swoim życiu, a także jakie wpływają na jego zachowanie i relacje z innymi ludźmi.

Terapia psychodynamiczna – dla kogo?

Kiedy najczęściej zalecany jest ten rodzaj terapii? Może ona pomóc w wielu wypadkach: przy zaburzeniach osobowości, zaburzeniach lękowych i depresyjnych, w kryzysach, trudnościach z utrzymywaniem stałych relacji i problemach z poczuciem własnej wartości. Może się okazać skutecznym narzędziem również w przypadku anoreksji, przy czym w momencie dużego wyniszczenia organizmu w pierwszej kolejności niezbędna jest hospitalizacja, a terapia psychodynamiczna może być stosowana po ustąpieniu zagrożenia życia. Również pacjenci psychotyczni mogą skorzystać z tego rodzaju terapii. Jest ona wtedy łączona z leczeniem szpitalnym i farmakologicznym i ma dla niego znaczenie wspierające.

A co z uzależnionymi? Muszą oni najpierw przejść terapię uzależnień i przynajmniej kilka miesięcy nie spożywać alkoholu. Po osiągnięciu tego celu terapia psychodynamiczna, czasem łączona z uczestniczeniem w grupach Anonimowych Alkoholików, może być również dla tych pacjentów skuteczną pomocą w radzeniu sobie z problemami, które mogłyby ich zaprowadzić z powrotem na ścieżkę niekontrolowanego picia.

Psychoterapia psychodynamiczna może być skuteczną formą terapii dla osób z różnymi zaburzeniami emocjonalnymi, takimi jak depresja, lęki, zaburzenia osobowości, problemy związkowe, traumy czy uzależnienia. Terapia ta może być również pomocna dla osób, które chcą lepiej zrozumieć swoje emocje, potrzeby i motywacje, a także poprawić swoje relacje interpersonalne. Istotne jest, aby terapia była prowadzona przez doświadczonego terapeutę psychodynamicznego, który będzie w stanie dostosować swoją metodę pracy do indywidualnych potrzeb i problemów pacjenta.

Terapia psychodynamiczna skuteczność

Psychoterapia psychodynamiczna jest uznawana za jedną z bardzo skutecznych nurtów psychoterapii, szczególnie w dłuższej perspektywie czasowej. Badania kliniczne potwierdzają, że terapia psychodynamiczna jest skuteczna w leczeniu różnych zaburzeń emocjonalnych, takich jak depresja, lęki, zaburzenia osobowości czy traumy. W porównaniu z terapiami krótkoterminowymi, psychoterapia psychodynamiczna może być bardziej skuteczna w długotrwałym zmniejszaniu objawów i poprawianiu jakości życia pacjentów. Istotne jest również to, że skupia się na głębszych przyczynach problemów emocjonalnych, dzięki czemu pacjenci mogą uzyskać trwałe zmiany w swoim życiu. Jednakże, skuteczność terapii zależy od wielu czynników, w tym od doświadczenia i umiejętności terapeuty, motywacji pacjenta oraz jakości relacji terapeutycznej.

Psychoterapia psychodynamiczna ma więc szerokie zastosowanie. Może przybrać formę krótkotrwałą, jeśli problem pacjenta ogranicza się do jednego problemu, przykładowo relacji z mężem czy z przyjacielem. Czasem jednak trwa wiele lat, szczególnie kiedy człowiek ma problemy w kilku dziedzinach życia. Jedno nie ulega wątpliwości – jest bardzo skuteczna, a korzyści jakie przynosi są długofalowe i oddziałują pozytywnie nawet wiele lat po zakończeniu terapii.

Artykuł Etapy terapii psychodynamicznej śladami pacjenta pochodzi z serwisu Poradnia COtam?.