Czy kupić dziecku psa ?

Kategoria bloga:

Większość dzieci marzy o własnym zwierzątku domowym. Niektórym wystarczy chomik, inne chciałyby mieć papugę, jaszczurkę albo węża. Jednak na tej dziecięcej liście życzeń zdecydowanie pierwsze miejsce zajmują psy i koty. Marzenia dziecka nie zawsze jednak pokrywają się z pragnieniami rodziców. Jak więc odsunąć na bok emocje i podjąć rozsądną i odpowiedzialną decyzję o tym, czy Pies powinien zamieszkać w naszym domu?

To, czy decydujemy się na posiadanie pupila, czy też nie, w dużej mierze zależne jest od naszych wcześniejszych doświadczeń ze zwierzętami. Jeśli w rodzinnym domu mieliśmy z nimi kontakt, najczęściej miło wspominamy czas spędzony z czworonogiem.

Niekiedy jednak nasze wspomnienia nie są tak przyjemne – być może kiedy byliśmy dziećmi, dorośli straszyli nas zwierzętami albo mamy jakieś traumatyczne przeżycia związane z pogryzieniem przez psa. Jeśli tak było w twoim wypadku, wówczas w sytuacji, kiedy dziecko pyta o możliwość posiadania psa czy kota a ty zaczniesz zastanawiać się czy kupić dziecku psa, natychmiast wracają przykre wspomnienia, które wywierają silny wpływ na twoją decyzję.

Odpowiedzialny rodzic

Zwierzę domowe to nie maskotka na kilka dni, tygodni czy miesięcy. To żywa istota, za którą my, dorośli, bierzemy odpowiedzialność. Dorośli, nie dzieci – bo to właśnie my mamy obowiązek opiekować się zwierzęciem. Niedopuszczalna z naszej strony jest sytuacja, w której tę odpowiedzialność przerzucamy na dziecko – kupujemy dziecku psa, a gdy nasza pociecha przestanie się nim opiekować, oddajemy je komuś innemu.

To my, rodzice, podejmujemy decyzję, czy chcemy przyjąć pod swój dach nowego członka rodziny i nie możemy oczekiwać, że zwierzę od tej chwili należy do dziecka i że to ono będzie o nie dbać. Owszem, dzieci mogą, a nawet powinny wypełniać niektóre obowiązki związane z opieką nad pupilem, jednak pamiętajmy, że to na nas spoczywa pełna odpowiedzialność za zwierzę.

Pupil w nagrodę – niespełnione obietnice

Zwierzak domowy nie jest dobrym pomysłem na prezent. Dlaczego? Bo to nie zabawka, a jego zakup zawsze powinien być przemyślaną decyzją dorosłych, którzy świadomie biorą go pod opiekę. Nie stawiajmy też naszych dzieci w trudnej sytuacji, sprawiając wrażenie, że to właśnie od nich rzekomo będzie zależało kupno zwierzęcia – od ocen z klasówek, wzorowego zachowania czy mniej lub bardziej udanych prób udowodnienia odpowiedzialnej postawy. Maluch zasługuje na szczerość – musi wiedzieć czy rodzice chcą mieć zwierzę, czy nie.

Trzymanie go w niepewności i pozorne uzależnianie zakupu zwierzęcia od sukcesów dziecka nijak ma się do wzięcia za nie odpowiedzialności. Stawianie dziecku wygórowanych wymagań albo odpowiedzi typu: „Nie wiem, może kiedyś, może za rok…” tylko po to, by uniknąć szczerej odmowy, jest po prostu nie fair. Twoja pociecha zasługuje na szacunek, który możesz jej okazać mówiąc wprost, co myślisz. To zaboli mniej niż składanie obietnic bez pokrycia i stanowi prosty i skuteczny sposób, by uniknąć żalu i oszczędzić twojemu dziecku gorzkiego rozczarowania.

Dziecięce tęsknoty

Pozostaje jeszcze pytanie, dlaczego dzieci tak bardzo tęsknią za domowym pupilem? Powodów jest wiele. Zwierzak to najlepszy przyjaciel, wierny i lojalny bez względu na wszystko. Można mu zdradzić każdą tajemnicę, a on nikomu jej nie powtórzy. Kocha bezwarunkowo i zawsze akceptuje. Zawsze cieszy się na nasz widok. Zawsze ma dobry humor. Słowem, spełnia wszystkie dziecięce potrzeby – daje poczucie bliskości, bezwarunkowej miłości i akceptacji.

Co więc zrobisz? Czy powiększysz waszą rodzinę o zwierze domowe? Czy kupisz dziecku psa? Czy pozwolisz mu dorastać ze zwierzęciem i w ten sposób nauczysz odpowiedzialności na własnym przykładzie? Jakkolwiek zdecydujesz, pamiętaj, że psa kupujesz nie dziecku, a całej rodzinie, a przede wszystkim samemu sobie.

Udostępnij: