Na życiowym zakręcie – kiedy skorzystać z poradnictwa psychologicznego ?

Kategoria bloga:

Mogłoby się wydawać, że mity o wstydliwych wizytach u psychologa, które zawsze muszą oznaczać, że jest ze mną coś nie tak, dawno już odeszły w zapomnienie. A jednak wciąż zadajemy sobie pytanie: czy mój problem nadaje się na wizytę u specjalisty? Czy z jednym nierozwiązanym problemem również mogę się do niego zgłosić? Czy doradzi mi w konkretnej sprawie? Czy wizyta u psychologa zawsze musi oznaczać długoterminową terapię? A jeśli nie, to czego mogą dotyczyć krótkoterminowe spotkania z tego typu specjalistą?

Terapia kontra poradnictwo

Psychoterapia leczy różnorodne zaburzenia psychiczne, osobowościowe i emocjonalne. Poradnictwo psychologiczne to coś zupełnie innego. Jest to pomoc skierowana do ludzi zdrowych, którzy w różnych momentach życia przechodzą kryzys lub czują, że nie radzą sobie z zaspokajaniem swoich potrzeb i podejmowaniem zadań rozwojowych. Może polegać na doskonaleniu umiejętności, które w przyszłości pomogą im się realizować i zachować równowagę emocjonalną. Z poradnictwa może więc skorzystać każdy, na każdym etapie życia. Nie oznacza ono wielu lat pod okiem specjalisty, a najczęściej kilka skutecznych wizyt, które mają na celu rozwiązanie jakiegoś konkretnego problemu.

Rozwojowe metamorfozy

Każdy etap życia człowieka niesie ze sobą własne troski i wyzwania. Każdy oznacza dla nas specyficzne zadania rozwojowe, którym musimy stawić czoła. I nie zawsze jest to łatwe. Z czym przychodzi nam się zmierzyć na przestrzeni całego życia? Jakich wyzwań możemy oczekiwać?

I OKRES PRZEDSZKOLNY: To czas, który kojarzy nam się najczęściej z dziecięcą beztroską i brakiem problemów. Jest to jednak sporym uproszczeniem, bo przecież dziecko w tym czasie musi rozwinąć sporo umiejętności, a zadania te mogą się wiązać ze stresem i silnymi przeżyciami. Stabilność fizjologiczna, czyli umiejętność sygnalizowania swoich fizjologicznych potrzeb to jedna strona medalu. Innym, nie mniejszym wyzwaniem jest poradzenie sobie z separacją od rodzica, nauczenie się zasad panujących w przedszkolu i stopniowe uczenie się samodzielności – samodzielnego ubierania się, mycia rąk, zgłaszania swoich potrzeb czy doboru towarzyszy zabaw.

II WIEK SZKOLNY: Podstawowym zadaniem rozwojowym dziecka na tym etapie jest osiągnięcie takiego poziomu rozwoju umysłowego, emocjonalnego, społecznego i fizycznego, który umożliwi mu podjęcie roli ucznia w szkole i satysfakcję z tej roli. Dziecko uczy się również nawiązywania i utrzymania relacji oraz współpracy z innymi dziećmi. W tym wyjątkowym okresie kształtuje się samoocena młodego człowieka, która jest nierozerwalnie związana z akceptacją grupy rówieśniczej.

III ADOLESCENCJA: Dojrzewające ciało i jego akceptacja. Kształtowanie tożsamości. Uczenie się abstrakcyjnego myślenia i pierwsze próby planowania własnej przyszłości. Emocjonalna niezależność. Wchodzenie w dorosłe role na scenie życia. To tylko ogólny zarys trudnego etapu okresu dojrzewania, który może nieść ze sobą wyzwania i kryzysy, z którymi młody człowiek nie będzie potrafił poradzić sobie samodzielnie.

IV WCZESNA DOROSŁOŚĆ: Młody człowiek zaczyna stabilizować swoje życie. Nawiązanie bliskiej relacji z drugą osobą, czyli stworzenie związku, przyjście na świat dzieci, wychowywanie ich, ułożenie sobie relacji z rodziną – to jedne z najważniejszych zadań na tym etapie życia. Jest to również bardzo ważny okres dla aktywności zawodowej – czas znalezienia pracy, wejścia w rolę pracownika i rozwoju zawodowego.

V ŚREDNIA DOROSŁOŚĆ: To okres dużych zmian i wyzwań. Nasze pociechy, jeszcze do niedawna zależne od nas, odchodzą zazwyczaj wtedy z domu – trzeba się pogodzić z fazą „pustego gniazda” i jednocześnie wspomagać rozwój dorastających dzieci. Jest to również okres choroby rodziców i ich śmierci. W pracy zawodowej powinien to być czas stabilizacji, utrzymywania sprawności zawodowej, zapewnienia odpowiedniego poziomu życia rodziny oraz moment, w którym stajemy się wsparciem merytorycznym i autorytetem dla młodszych współpracowników. Kiedy ciało zaczyna się zmieniać, uczymy się również godzić z zachodzącymi w nas zmianami biologicznymi. Wiąże się to z refleksją nad sensem życia i podsumowaniami dotychczasowych osiągnięć. To czas przewartościowywania i zastanawiania się nad dalszym kierunkiem naszego życia.

VI OKRES STAROŚCI: Przynosi on nowe wyzwania – biologiczne starzenie się organizmu oraz, co się z tym wiąże, utrata sił fizycznych, choroba i konieczność adaptacji do nowych warunków. Obniżenie sprawności niektórych funkcji poznawczych, najczęściej słabsza pamięć, wywołują dodatkowy stres – budzi się w nas lęk przed otępieniem, zniedołężnieniem i utratą niezależności. Jest to również okres przejścia na emeryturę i pogodzenia się z utratą pracy, pozycji i kontaktów społecznych. Ogólnie rzecz ujmując starość to czas wielu strat: tracimy siły fizyczne, sprawność umysłową, pracę i, co najbardziej bolesne, bliskich nam ludzi, zwłaszcza kiedy przychodzi nam się zmierzyć ze śmiercią współmałżonka czy przyjaciół. Jest to więc czas żałoby, czas, którego nieodłącznym elementem jest poczucie osamotnienia, przygnębienia, smutku i żalu, ale też poszukiwanie sensu życia, walka z lękiem, poczuciem winy i gniewem.

Unieść rozwojowy balast

Żadna z wymienionych faz rozwojowych nie jest dla człowieka łatwa. Każda przynosi nowe wyzwania i problemy, z którymi wcześniej nie musieliśmy się mierzyć. Każda może powodować stres i wywołać kryzys, z którym nie będziemy potrafili samodzielnie sobie poradzić, ponieważ nie mamy wystarczających umiejętności albo po prostu brakuje nam wsparcia ze strony innych. Wtedy właśnie pomocą może się okazać poradnictwo psychologiczne. Może nam pomóc zrozumieć problem i poszukać jego rozwiązania, osiągnąć ważne rozwojowe cele i przygotować się na nowe wyzwania, z jakimi spotkamy się na kolejnych życiowych zakrętach.

Pomocna dłoń – poradnictwo psychologiczne

Na czym polega taka pomoc? Podstawowym zadaniem poradnictwa psychologicznego jest bazowanie na mocnych stronach osoby, która przeżywa życiowy kryzys. Celem jest odzyskanie równowagi emocjonalnej i przekonanie o możliwości wpływania na swoje życie. Każdy z nas może się potknąć na nierównej ścieżce życia i każdy może się podnieść po takim upadku – samodzielnie lub z pomocą kogoś, kto wyciągnie do nas pomocną dłoń. Trzeba tylko nauczyć się dobrze wykorzystywać własne możliwości i korzystać ze wsparcia innych i właśnie to może nam uświadomić kilka konkretnych, dobrze ukierunkowanych wizyt w poradni psychologicznej.

KROKI KU ZMIANIE: Jak poradnictwo psychologiczne pomoże ci odzyskać równowagę emocjonalną?

* w bezpiecznej atmosferze odreagowujesz napięcie wynikające z przeżywanych uczuć, stresy związane z aktualnymi trudnościami

* z pomocą psychologa rozpoznajesz i zaczynasz rozumieć problem

* wspólnie z psychologiem szukasz czynników, które są źródłem problemu i go podtrzymują

* odnajdujesz w sobie umiejętności albo uczysz się nowych sposobów, które są niezbędne do usunięcia źródeł problemu

* dzięki pomocy specjalisty odzyskujesz możliwość wpływania na własne życie i wiarę we własne siły

Udostępnij: