Jak żyć z cholerykiem

Kim jest choleryk, jak sobie z nim radzić i jak żyć z nim pod jednym dachem? Życie z cholerykiem nie jest najłatwiejsze. Choleryk to osoba z bardzo trudnym charakterem. Może być energiczna, optymistyczna, tryskająca dobrym humorem, dopóki wszystko idzie po jej myśli. W innym wypadku jednak bardzo szybko wpada w gniew, zdarza się też, że w takich momentach reaguje nawet agresywnie. Jednak bycie w relacji z cholerykiem nie polega na zaciskaniu zębów. Nie ma też magicznego sposobu na zmianę, nie można też wierzyć, że wszystko zmieni się pod wpływem miłości.

Kategoria bloga:

Choleryk

Choleryk jest jedną z czterech typów osobowości, które opisał już Hipokrates. W tym, stosowanym do dnia dzisiejszego, rozeznaniu można wyróżnić choleryka, ale także sangwinika, melancholika i flegmatyka. W takim razie: kto to jest choleryk?

To osoba z natury niezwykle impulsywna. Bardzo często najpierw działa, dopiero potem – ewentualnie, bo też nie zawsze – się nad efektami swoich działań zastanawia, analizuje je i zastanawia się nad innymi możliwościami, które ma w swoim zasięgu. Gdy się podekscytuje – a robi to naprawdę często – mówi szybko, głośno i dużo przy tym gestykuluje. Niestety też bardzo często wpada w gniew. Wybuchy te są gwałtowne, ale z reguły krótkotrwałe.

W żadnym wypadku nie jest to zaburzenie – to typ osobowości. Nie znaczy to jednak, że na karb osobowości należy zrzucać wszelkie wybuchy gniewu czy problemy z wyładowaniem emocji bez użycia agresji. Nad wszystkim można pracować. Często jednak bywa w tym konieczna terapia, która pozwoli radzić sobie z nerwami, by nie wybuchać z każdego powodu gniewem. Typ osobowości nie może być traktowany jako uniwersalna wymówka i usprawiedliwienie.

Cechy choleryka

Jakie są cechy choleryka? Każdy może wymienić przynajmniej kilka, bo cholerycy żyją wśród nas – każdy na pewno zna chociaż jednego. Nie da się ich też nie zauważyć, bo są głośni i na ogół zwracają na siebie uwagę. Warto też zauważyć, że choleryk to osoba, która ma zarówno wady, ale i zalety – czasami, gdy wady stają się bardziej widoczne, a choleryk często wybucha gniewem, łatwo jest o nich zapomnieć, dlatego warto sobie o nich przypominać. Jaki jest choleryk?

Zdarza się, że pierwsze spotkanie z cholerykiem daje bardzo mylne wrażenie. Wszystko dlatego, że potrafi on być spokojny, a wtedy najczęściej bywa też chłodny i rzeczowy. Gdy wszystko idzie tak, jak sobie to zaplanował – działa metodycznie i nie ma powodów do tego, by się gniewać. Wszystko jednak zmienia się, gdy napotyka pierwsze trudności.

Jest wtedy impulsywny, łatwo wpada w gniew i musi jakoś wyładować swoje emocje – jeśli nie umie sobie z tym radzić, może zachowywać się wręcz agresywnie. W stanach gniewnego uniesienia nie liczy się też z uczuciami innych, nie chce słuchać cudzych opinii czy pomysłów ani nie obchodzą go potrzeby i racje innych.

Jest też osobą z natury niecierpliwą i źle znosi wszystkie sytuacje, w których musi czekać – zwłaszcza jeśli wynikną one niespodziewanie lub oczekiwanie zbytnio się przedłuża.

Pamiętaj jednak, że choleryk ma swoje zalety i to całkiem spore. Typ osobowości pozwala mu odnosić sukcesy na polu zawodowym – jest energiczny i ma mnóstwo sił do działania. Gdy sobie coś zaplanuje, jest w stanie konsekwentnie i uparcie realizować swój cel. Cechuje się też dużą odwagą i niezależnością w podejmowaniu decyzji. Jest też bardzo odpowiedzialny i jeśli zobowiąże się do wykonania jakiegoś zadania, zrealizuje je. Często ma też dużą intuicję, która pozwala mu szybko podejmować dobre decyzje. Jednak nie tylko życie zawodowe jest tym, w którym uczestniczy choleryk. Cechy charakteru tak pożądane w pracy, mogą okazać się uciążliwe w życiu prywatnym. Zwłaszcza w sytuacjach, w których wady zaczynają przewyższać zalety.

Jak żyć z cholerykiem?

Jak żyć z cholerykiem? To zadanie trudne, jednak możliwe. Na samym początku jednak musisz pozbyć się wszelkich złudzeń: choleryka nie zmienisz siłą swojej miłości. Ślub czy pojawienie się na świecie dziecka samoistnie nie sprawi, że wszystkie problemy znikną. Jeśli sobie to uświadomisz, uchronisz się przed rozczarowaniami i narastającą w związku z nimi frustracją.

Drugą ważną rzeczą, którą musisz sobie uświadomić jest fakt, że to nie Twoja wina. Nie jesteś osobą odpowiedzialną za to, że choleryk nie potrafi trzymać swoich nerwów na wodzy, zapanować nad nimi i rozładować je w zdrowy sposób. Dlatego nigdy nie podejmuj działań, które będą tylko podsycać złość choleryka, a jednocześnie zdejmą z niego ciężar winy, bo przeniesie się on na Ciebie. Nie przepraszaj, bo to nie Twoja wina. Z drugiej strony też tych wybuchów nie bagatelizuj – pozwól cholerykowi samodzielnie zmierzyć się z konsekwencjami jego wybuchu. Dobrze jest wtedy traktować go jak obcego człowieka – nie usprawiedliwiaj, nie szukaj powodów, dla których tak się zachowuje czy nie chroń go przed światem.

Nigdy nie prowokuj choleryka świadomie – takie gry nigdy nie prowadzą do niczego dobrego. Dobrym pomysłem jest za to dystansowanie się – gdy zauważasz, że choleryk zaczyna się nakręcać, przestań go słuchać, odejdź lub załóż słuchawki.

To czasami bywa też bardzo trudne, ale nigdy nie odpowiadaj gniewem na gniew – to dodatkowo go nakręci i sprawi, że cała sytuacja eskaluje. Nie używaj metod, które są raniące – w ten sposób dajesz cholerykowi broń do ręki i pozwalasz mu kontrargumentować, że przecież też tracisz nad sobą panowanie i to nic takiego.

Jeśli chcesz z nim porozmawiać o wybuchach gniewu lub innych drażliwych sytuacjach – nigdy nie rób tego przy innych osobach. Choleryk bardzo źle znosi sytuacje, w których czuje się ośmieszony czy ma wrażenie, że traci twarz w towarzystwie. Spokojna, rzeczowa rozmowa w cztery oczy da dużo lepsze rezultaty.

Naucz się też redukować stres. Jednak ten swój, a nie choleryka. Choleryk sam musi być odpowiedzialny za swoje ochłonięcie, nie możesz się w stosunku do niego zachowywać w sposób służalczy. Zamiast tego zajmij się po prostu sobą – ćwicz, słuchaj muzyki, zrób coś dobrego i przyjemnego dla siebie. Nie bądź niczym ofiara współuzależnienia, która zapomina o sobie i swoich potrzebach, a całe życie podporządkowuje uzależnieniu partnera.

Czasami sytuacja jest już zbyt rozwinięta, by poradzić sobie z nią samodzielnie. Zawsze dobrze jest wtedy poprosić o pomoc specjalistę. Terapia dla par czy terapia rodzinna jest w stanie naprawić nadszarpnięte relacje i nauczyć się obie strony reagować na swoje potrzeby w jak najlepszy sposób.

Dobrym pomysłem jest też namówienie choleryka na terapię indywidualną, która nauczy go radzić sobie z własnymi wybuchami gniewu, okiełznać emocje i nauczyć się innych, lepszych i społecznie akceptowalnych wzorców postępowania w sytuacjach stresujących. Choleryk to typ osobowości, nie zaburzenie, jednak nadal można nauczyć się postępować inaczej. Szczególnie pomocna będzie w tym terapia poznawczo-behawioralna. To ona pozwoli cholerykowi zrozumieć, że jego zachowanie nie jest właściwe i wypływa z powodu zakodowanych określonych wzorców, których sam sobie może nawet nie uświadamiać. A uświadomienie sobie ich pozwoli na zmianę na lepsze.

Pamiętaj jeszcze o jednej rzeczy: nie da się komuś pomóc na siłę. Dlatego jeśli choleryk nie chce pracować nad sobą, nie chce dążyć do zmiany, a jego wybuchy gniewu są coraz większe, wzbudzają Twój coraz większy strach lub wręcz zaczyna dochodzić do aktów przemocy – uciekaj i poszukaj pomocy. W takich sytuacjach zadbaj przede wszystkim o siebie i swoje bezpieczeństwo. Jeśli czujesz, że tego potrzebujesz, zgłoś się na terapię, która pozwoli Ci uporać się z tymi przeżyciami.

Czujesz że problem choleryka dotyczy Ciebie lub kogoś ci bliskiego?

Czujesz że problem choleryka dotyczy Ciebie lub kogoś ci bliskiego?

Psychoterapia pozwala rozwiązać wiele problemów. Przy pomocy wykwalifikowanego, zaangażowanego i przyjaznego specjalisty, odnajdziesz drogę do pokonania trudności. Komfort i samopoczucie pacjenta są dla nas priorytetem.

Skontaktuj się z nami telefonicznie. Doradzimy i podpowiemy w doborze najlepszego specjalisty.

 

+48 698 115 005

Wiesz kogo wybrać? Umów samodzielnie wizytę w gabinecie lub sesję online.

Jeśli podoba Ci się ten artykuł, udostępnij go swoim znajomym.