Nasze poradnie
Skontaktuj się z nami
Umów wizytę

Bemowo 1

Pon. - Pt. od 9:00 do 21:00
Sobota od 9:00 do 15:00
Powstańców Śląskich 58A
Nawiguj

Bemowo 2

Pon. - Pt. od 9:00 do 21:00
ul. Bolkowska 2C/5 piętro 3
Nawiguj

Białołęka

ul. Kościeszów 4 lok. LU B14
Nawiguj

Targówek

Pon. - Pt. od 9:00 do 21:00
Sobota od 9:00 do 13:00
ul. Borzymowska 21
Nawiguj

Targówek Zacisze

Pon. - Pt. od 9:00 do 21:00
Sobota od 9:00 do 13:00
Wallenroda 9
Nawiguj

Wilanów

Pon. - Pt. od 9:00 do 21:00
ul. Wiertnicza 118
Nawiguj

Włochy

Pon. - Pt. od 9:00 do 21:00
ul. Mikołajska 18
Nawiguj

Centrum Szkoleń i Warsztatów Psychologicznych

Bolkowska 8/5
Nawiguj

Konflikty w rodzinie i sposoby ich rozwiązywania

Konflikty w rodzinie są naturalną częścią każdego związku, a rodziny nie są tu wyjątkiem. W końcu rodziny składają się z jednostek, które mają swoje własne potrzeby, pragnienia i opinie. Konflikt może być frustrujący, ale może też być okazją do rozwoju i zacieśnienia więzi. Także dzięki konfliktom możemy nauczyć się lepiej rozumieć i odnosić do innych.

Konflikty rodzinne mogą być naturalnym elementem polepszenia rodzinnych relacji, jeśli zwaśnione strony będą dążyły do wzajemnego zrozumienia. Niestety w innym przypadku gdy każdy zapatrzony jest tylko w swoje argumenty, a nie chcemy zobaczyć wspólnego rozwiązania, konflikty rodzinne będą tylko nas dzielić dalej. W takim razie jak radzić sobie z konfliktami i kiedy faktycznie warto skorzystać z profesjonalnej pomocy?

Data publikacji: 15.12.2022
Data aktualizacji: 11.10.2023
Czas czytania: 6 min.
Konflikty w rodzinie i sposoby ich rozwiązywania
Merytorycznie zweryfikowany przez: Monika Perkowska Monika Perkowska

Czym jest konflikt?

Czym jest konflikt?

Termin konflikt pochodzi od łacińskiego słowa conflictus, oznaczającego zderzenie. Bywa tłumaczony jako jednoczesne występowanie dwóch sprzecznych dążeń między jednostkami lub zbiorowościami ludzi (grupami, społecznościami, narodami), których przyczyną jest zagrożenie lub rzeczywiste zmniejszenie szans życiowych jednej strony przez drugą.

Przyczyną konfliktu może być również różny stosunek obu stron do pewnych wartości. O konflikcie mówimy również wtedy, gdy ta sama jednostka ma dwie potrzeby, które nie mogą być zaspokojone w tym samym czasie lub dwa sprzeczne motywy działania.

Problematyka konfliktu jest przedmiotem zainteresowania przedstawicieli różnych dyscyplin naukowych – filozofów, psychologów, socjologów, stąd wielość stanowisk autorskich i różnorodność definicji nadawanych temu pojęciu. Jedną z najczęściej spotykanych jest definicja zaproponowana przez L. Cosera:

“Konflikt to otwarta zorganizowana walka między aktorami o niezgodnych celach, którzy dążą do przeciwstawnych celów”.

Inną definicję zaproponował R. Bercovitch: “Konflikt to ostre starcie między [inter]estorami o wartości lub roszczenia do rzadkiego prestiżu, władzy lub zasobów” Trzecia definicja należy do M. Hockera i W. Wilmota: “Konflikt jest procesem, który rozpoczyna się, gdy jedna ze stron postrzega, że jej interesy są przeciwstawiane lub negatywnie naruszane przez inną stronę” Wszystkie te definicje mają coś wspólnego: zawierają element postrzeganej opozycji lub niezgodności między stronami zaangażowanymi w konflikt.

wziąć pod uwagę tylko ten aspekt, można by dojść do wniosku, że konflikt jest uniwersalnym zjawiskiem nieodłącznym od każdej interakcji społecznej. Wniosek ten byłby jednak błędny, ponieważ nie wszystkie różnice w celach i interesach prowadzą do konfliktu. Konflikt powstaje dopiero wtedy, gdy różnica staje się na tyle znacząca i jedna ze stron próbuje ją zniwelować poprzez zmianę postawy lub zachowania drugiej strony. Innymi słowy, konflikt jest dynamiczną sprzecznością między współdziałającymi stronami, która przejawia się poprzez ich negatywne postawy i zachowania wobec siebie.

Wśród prekursorów współczesnej myśli socjologicznej na temat konfliktu szczególnie interesujące są prace Ibina Chalduna i Polibiusza. W nowszych czasach myśliciele tacy jak Thomas Hobbes, Auguste Comte, Charles Cooley i Emile Durkheim wnieśli znaczący wkład w nasze rozumienie konfliktu. We współczesnej socjologii naukowcy tacy jak Lewis Coser, Phillip Cohen i Robert Dubin kontynuują rozwój naszego rozumienia tego złożonego zjawiska.

Z istniejącego dorobku na temat konfliktu wyłoniły się trzy podejścia:

  • Pierwsze podejście postrzega konflikt jako siłę destrukcyjną, która zagraża stabilności i integracji społecznej.
  • Drugie podejście postrzega konflikt jako ważną siłę napędową dla zmian społecznych.
  • Trzecie podejście analizuje sprzeczności w samej strukturze społecznej.

Choć każde z tych podejść ma swoje mocne i słabe strony, wszystkie odgrywają ważną rolę w pomaganiu nam w lepszym zrozumieniu natury konfliktu.

Darwiniści uważają, że konflikty społeczne to walka o przetrwanie poprzez eliminację słabszych jednostek. Freudyści uważają, że źródłem konfliktów indywidualnych i zbiorowych są ludzkie instynkty, na które nie mają wpływu żadne czynniki zewnętrzne. Psychoanalitycy twierdzą, że sprzeczność między instynktownym Ja a społecznie uwarunkowanym Superego jest główną przyczyną konfliktów, a także między instynktem życia a instynktem śmierci. Istnieje jednak wiele innych teorii, a badania trwają, aby spróbować w pełni zrozumieć to złożone zagadnienie. Jest jasne, że konflikt jest zjawiskiem wieloaspektowym z wieloma potencjalnymi przyczynami i konsekwencjami.

Wraz z poprawą zrozumienia, możesz być w stanie znaleźć bardziej skuteczne sposoby radzenia sobie z konfliktem lub nawet zapobiegania mu zarówno w naszym indywidualnym życiu, jak i na większą skalę.

Rodzaje konfliktów w rodzinie

Rodzaje konfliktów w rodzinie

W szerszych procesach wychowania konflikt można analizować jako szereg sprzecznych zjawisk przejawiających się pomiędzy różnymi elementami rzeczywistości wychowawczej. Można go uznać za pewien rodzaj relacji interpersonalnych, który polega na dążeniu jednej ze stron do określonego stanu rzeczy, gdy druga chciałaby go zmienić.

Konflikty mogą dotyczyć celów, do których należy dążyć; alokacji zasobów (np. pieniędzy, czasu); decyzji, które należy podjąć; zachowań uznanych za pożądane lub prawidłowe i niepożądane, nieprawidłowe. Główną cechą odróżniającą konflikt od innych rodzajów relacji interpersonalnych jest to, że interesy stron w nim występujących są przeciwstawne i dążą one do osiągnięcia niezgodnych celów.

To znaczy, każda ze stron stara się uzyskać coś, co uniemożliwia drugiej stronie osiągnięcie jej celu. W tym sensie można powiedzieć, że celem każdej ze stron konfliktu jest “pokonanie” przeciwnika i uniemożliwienie mu osiągnięcia jego celu.

Jak widać, aby zrozumieć, co się dzieje w danej sytuacji konfliktowej, trzeba znać nie tylko aktualny stan rzeczy i interesy stron, ale także ich cele. Tylko wtedy będzie można znaleźć wyjście z konfliktu lub przynajmniej ocenić, kto w tej konkretnej sytuacji ma rację, a kto się myli.

Analiza konfliktu jako czynnika i składnika struktury wychowania wymaga umiejętności wyróżnienia w nim takich elementów jak: wielkość (siła, intensywność); główne formy prowadzonej walki; sposoby rozwiązywania sytuacji konfliktowej; główne typy i rodzaje konfliktów.

Biorąc pod uwagę siłę i intensywność przejawów konfliktu, można wyróżnić pięć jego faz: utajoną, przygotowawczą, ostrą, rozwiązywania i postkonfliktową.

Faza utajona charakteryzuje się stopniowym wzrostem napięcia między ludźmi (grupami) z pojawiającymi się pierwszymi sprzecznościami. Faza przygotowawcza charakteryzuje się wzrostem napięcia, otwartą opozycją ludzi. Faza ostra charakteryzuje się gwałtownym nasileniem sprzeczności, eskalacją konfliktu. Faza rozwiązania charakteryzuje się stopniowym spadkiem napięcia, zmianą tendencji w kierunku pojednania lub zwycięstwa nad jednym z przeciwników. Faza postkonfliktowa charakteryzuje się powrotem do normalnych stosunków lub ich przekształceniem w nowy sposób.

Rodzina jest najbardziej podstawowym środowiskiem życia człowieka. Jest pierwszym miejscem, w którym uczymy się obcować z innymi ludźmi i w którym tworzymy nasze najwcześniejsze przywiązania. Rodzina jest również głównym źródłem naszego emocjonalnego wsparcia i bezpieczeństwa. Dlatego wszystko, co dzieje się w rodzinie, wpływa na kondycję jej członków.

Konflikty, które występują w tym środowisku i ich rozwiązywanie mają szczególne znaczenie dla atmosfery życia rodzinnego. Gdy konflikty nie są skutecznie rozwiązywane, mogą prowadzić do napięć i pretensji w rodzinie. Może to osłabić więzi emocjonalne między członkami i utrudnić utrzymanie pozytywnej i wspierającej atmosfery. Dlatego konstruktywne rozwiązywanie konfliktów jest niezbędne dla stworzenia zdrowego i szczęśliwego życia rodzinnego.

Konflikty rodzinne są częstym zjawiskiem, ale często można je rozwiązać poprzez otwartą komunikację i gotowość do kompromisu. Jednak w niektórych przypadkach konflikt rodzinny może stać się tak intensywny, że prowadzi do załamania komunikacji i poczucia wrogości między członkami rodziny.

Według T. Rostowskiej, istnieje sześć faz konfliktu rodzinnego. Pierwsza faza to pojawienie się sprzeczności, które mogą dotyczyć celów, potrzeb, interesów lub ideałów. Druga faza to wzrost napięcia, niezadowolenia i frustracji, które utrudniają interakcje i komunikację między członkami rodziny. Trzecia faza to pojawienie się ostrych podziałów między członkami rodziny, które utrudniają lub wręcz uniemożliwiają im współdziałanie. Czwarta faza to ujawniające się na tym etapie urazy, uprzedzenia, wrogość i nienawiść. Na tym etapie zazwyczaj próbuje się racjonalizować sprzeczności i usprawiedliwiać działania. Piąta faza to eskalacja konfliktu, która może prowadzić do przemocy fizycznej lub emocjonalnej. Ostatnią fazą jest rozwiązanie konfliktu, które można osiągnąć poprzez interwencję terapeutyczną, mediację lub poradnictwo.

Konflikt jest częstym zjawiskiem w rodzinach i może przybierać różne formy. Konflikt wewnętrzny, czyli konflikt wewnątrzpsychiczny, występuje wtedy, gdy jednostka jest rozdarta między dwoma niezgodnymi ze sobą pragnieniami lub motywami. Ten rodzaj konfliktu jest często bardzo stresujący i może prowadzić do poczucia niepokoju lub winy.

Konflikt zewnętrzny, czyli interpersonalny, występuje wtedy, gdy dwie lub więcej osób ma niezgodne cele lub pragnienia. Ten rodzaj konfliktu może być szkodliwy dla związków i może prowadzić do kłótni, zranionych uczuć i pretensji.

W ramach konfliktu interpersonalnego wyróżnia się jeszcze dwa rodzaje konfliktów: konflikt treści i konflikt relacji. Konflikt treści występuje wtedy, gdy dwie osoby nie zgadzają się ze sobą w konkretnej sprawie, np. jak zdyscyplinować dziecko. Konflikt relacji występuje wtedy, gdy sposób, w jaki dwie osoby odnoszą się do siebie, jest problematyczny, np. gdy brakuje komunikacji lub zaufania. Bez względu na to, z jakim rodzajem konfliktu boryka się rodzina, należy pamiętać, że konflikty są normalną częścią życia rodzinnego. Ponadto, konflikty są okazją dla członków rodziny, aby dowiedzieć się więcej o sobie nawzajem i dzięki temu zbliżyć się do siebie.

Konflikty są naturalną częścią życia rodzinnego i mogą mieć różne źródła. Konflikty rozwojowe są związane z różnymi etapami życia człowieka, takimi jak dzieciństwo, dorastanie i małżeństwo. Konflikty te mogą być zewnętrzne, wynikające z takich czynników jak trudności finansowe lub nieporozumienia z członkami dalszej rodziny.

Mogą to być również konflikty wewnętrzne, wynikające z różnic w wartościach lub celach osobistych. W przejściowych momentach życia, gdy dziecko staje się nastolatkiem lub gdy osoba dorosła wchodzi w związek małżeński, intensywność tych konfliktów często wzrasta. Jednak dzięki cierpliwości i zrozumieniu większość rodzin jest w stanie przetrwać te wyzwania i wyjść z nich silniejsza niż wcześniej.

Najbardziej konfliktogennym wiekiem jest okres dojrzewania. Dzieje się tak dlatego, że istnieje bardzo silne dążenie człowieka do samodzielności, zdobycia uznania w środowisku młodzieżowym, znalezienia miłości, a w dalszej perspektywie do założenia rodziny. W tym okresie nasilają się konflikty zewnętrzne dotyczące relacji z członkami rodziny, nauczycielami i rówieśnikami, a związane są one z realizacją procesu edukacji; wypełnianiem obowiązków domowych; podejmowaną działalnością zarobkową; wyborem firmy, w której przebywa młody człowiek; jego wyglądem zewnętrznym, językiem, którego używa i ogólnie jego zachowaniem.

W tym okresie narastają również konflikty wewnętrzne związane z odczuwaniem własnej wartości. Dzieje się tak dlatego, że młodemu człowiekowi nie wystarcza już otrzymywanie wyrazów aprobaty ze strony środowiska rodzinnego. Dorastający musi znaleźć swoje miejsce w społeczeństwie, a to wymaga od niego dokonywania wyborów, które określą jego przyszłą drogę życiową. W związku z tym okres dojrzewania jest często czasem wielkich konfliktów i zawirowań.

Konflikty zewnętrzne są naturalną częścią życia małżeńskiego, ponieważ dorastanie i rozwijanie prawdziwego partnerstwa w związku nieuchronnie prowadzi do pewnych konfliktów. Jest to często konsekwencja braku dojrzałości, ponieważ możemy mieć nierealistyczne oczekiwania wobec partnera, które stale zderzają się z rzeczywistością.

Możesz również próbować kontrolować lub zdominować naszego partnera z egoizmu, nie zdając sobie sprawy, że dojrzała miłość wymaga przejścia z perspektywy “ja” na perspektywę “my”. Rozpoznanie i właściwe zarządzanie konfliktami zewnętrznymi jest niezbędne do utrzymania zdrowego i szczęśliwego małżeństwa.

Przyczyny konfliktów w rodzinie

Konflikty w rodzinie to temat, który od wielu lat jest szeroko dyskutowany w literaturze naukowej. Istnieje wiele różnych poglądów na temat tego, co powoduje te konflikty, ale pojawiają się pewne wspólne tematy. Jedną z najczęściej wymienianych przyczyn są praktyki wychowawcze rodziców.

Autorytarne style wychowania zostały powiązane z wyższym poziomem konfliktu, ponieważ dzieci mogą czuć się uciskane i ograniczane przez taki styl wychowania. Inną częstą przyczyną konfliktów jest stres finansowy. Kiedy rodzina z trudem wiąże koniec z końcem, może to prowadzić do napięć i kłótni. Ponadto pary, które przechodzą przez rozwód lub separację mogą również doświadczyć konfliktu w rodzinie. Ostatecznie istnieje wiele różnych czynników, które mogą przyczynić się do konfliktu w rodzinie. Jednakże, poprzez zrozumienie tych przyczyn, może być możliwe złagodzenie niektórych napięć i agresji, które mogą wystąpić.

Jedną z najważniejszych rzeczy w małżeństwie jest komunikacja. Bez komunikacji para nie może skutecznie rozwiązywać pojawiających się problemów. Wiele razy konflikt między małżonkami jest spowodowany brakiem komunikacji. Każdy z małżonków może mieć swój własny sposób radzenia sobie z problemami, a jeśli nie są one skutecznie komunikowane, może to prowadzić do konfliktu.

Na przykład jeden z małżonków może chcieć omówić sprawy natychmiast, podczas gdy drugi potrzebuje czasu, aby ochłonąć. Jeśli ta różnica w stylu komunikacji nie zostanie rozpoznana i zaadresowana, może stać się przyczyną konfliktu.

Inną częstą przyczyną konfliktu między małżonkami jest sytuacja, w której jedno z nich ma wrażenie, że to ono wykonuje wszystkie prace wokół domu. Może to być problemem, jeśli oboje małżonkowie pracują w pełnym wymiarze godzin poza domem i nie ma wyraźnego podziału pracy w domu.

Jeśli jedno z małżonków ma wrażenie, że wykonuje całą pracę, może to prowadzić do pretensji i konfliktów. Wreszcie, zmiany w indywidualnych dążeniach, celach i osiągnięciach każdego z małżonków mogą również powodować konflikt. Na przykład, jeśli jedno z małżonków chce założyć własną firmę, a drugie nie popiera tego celu, może to prowadzić do konfliktu. Ważne jest, aby pary omówiły tego typu zmiany i doszły do wzajemnego zrozumienia i porozumienia. W przeciwnym razie może to spowodować poważny konflikt w małżeństwie.

Usystematyzowanie przyczyn konfliktu w rodzinie stanowi pomocne ramy dla zrozumienia różnych czynników, które mogą przyczynić się do powstania napięcia między rodzicami a dziećmi. W obrębie każdej z trzech grup przyczyn można wyróżnić szereg potencjalnych źródeł konfliktu.

Na przykład cechy osobowości rodziców, takie jak sztywność czy perfekcjonizm, mogą prowadzić do konfliktu, jeśli dzieci czują, że nie są w stanie sprostać wysokim standardom rodziców. Podobnie temperament dzieci może kolidować z oczekiwaniami lub preferencjami rodziców, co prowadzi do nieporozumień i frustracji. Wreszcie negatywne sytuacje wychowawcze, takie jak zaniedbanie czy przemoc emocjonalna, mogą również stworzyć środowisko, w którym prawdopodobieństwo wystąpienia konfliktu jest większe. Rozumiejąc różne przyczyny konfliktów w rodzinie, rodzice i dzieci mogą być lepiej przygotowani do rozwiązywania nieporozumień i utrzymywania zdrowych relacji.

Rozwiązywanie konfliktów w rodzinie

Rozwiązywanie konfliktów w rodzinie

Umiejętność rozwiązywania konfliktów wymaga od człowieka dojrzałości. Osoba dojrzała potrafi dostrzec obie strony każdego problemu i rozumie, że zawsze jest więcej niż jeden sposób patrzenia na daną sytuację. Jest również w stanie kontrolować swoje emocje i reakcje, co pozwala mu zachować spokój w obliczu konfliktu.

Co więcej, dojrzała osoba jest w stanie porzucić swoje ego i dumę, aby znaleźć rozwiązanie, które jest najlepsze dla wszystkich zaangażowanych stron. Ostatecznie, bycie dojrzałym oznacza zdolność do odłożenia na bok osobistych różnic w celu znalezienia rozwiązania, z którym wszyscy mogą żyć. Bez tych cech niemożliwe byłoby konstruktywne rozwiązywanie konfliktów.

Destrukcyjne sposoby zarządzania konfliktem to unikanie, tłumienie i agresja. Każda z tych metod może chwilowo zmniejszyć napięcie, ale ostatecznie pogarsza sytuację. Unikanie po prostu odkłada konflikt na później, pozwalając mu przetrwać pod powierzchnią.

Unikanie może wydawać się najłatwiejszym sposobem radzenia sobie z konfliktem, ale rzadko prowadzi do rozwiązania. Kiedy unikasz konfliktu, unikasz również komunikacji i możliwości poznania perspektywy drugiej osoby. Użycie siły, czy to fizycznej czy emocjonalnej, to kolejny sposób, w jaki ludzie często próbują radzić sobie z konfliktem. Ale znowu, to zwykle prowadzi do eskalacji zamiast rozwiązania. Minimalizacja to kolejna powszechna taktyka, którą ludzie stosują w sytuacjach konfliktowych. Polega ona na umniejszaniu znaczenia konfliktu lub uczuć osób w nim uczestniczących. I wreszcie, jest jeszcze obwinianie. Obwinianie drugiej osoby za konflikt to niezawodny sposób na uniemożliwienie jakiegokolwiek produktywnego rozwiązania.

W każdym sporze lub kłótni ważna jest możliwość otwartego wyrażenia siebie bez obawy przed represjami. Niestety, zbyt często ludzie uciekają się do stosowania zachowań tłumiących, aby uciszyć swoich przeciwników. Krzyk, agresja i manipulacja emocjonalna to przykłady takich taktyk. Nie tylko nie prowadzą one do rozwiązania konfliktu, ale również osłabiają zaufanie i wzajemny szacunek.

W niektórych przypadkach urazy mogą narastać przez dłuższy czas, aż w końcu wybuchają w postaci niespodziewanej i nieproporcjonalnej reakcji na drobny czynnik sprawczy. To nie tylko odwraca uwagę od prawdziwych problemów, ale może też jeszcze bardziej zniszczyć relacje. Zawsze lepiej jest komunikować się otwarcie i szczerze, nawet jeśli oznacza to prowadzenie trudnych rozmów. Tylko wtedy możesz mieć nadzieję, że uda nam się rozwiązać nasze różnice.

Ludzie często uciekają się do manipulacji, aby uniknąć konfliktu. Mogą zachowywać się przyjaźnie i ustępliwie, aby odwrócić uwagę partnera od sytuacji konfliktowej. Jednak to tymczasowe porozumienie nie rozwiązuje podstawowego problemu.

Inną taktyką stosowaną przez ludzi w sytuacjach konfliktowych jest osobiste odrzucenie. Wstrzymując się z okazywaniem życzliwości, szacunku i miłości, mają nadzieję obniżyć samoocenę partnera i zmusić go do uległości. To jednak prowadzi tylko do dalszych pretensji i konfliktów. Ważne jest, aby być szczerym i bezpośrednim w komunikacji z innymi, zwłaszcza w czasie konfliktu.

Więc następnym razem, gdy znajdziesz się w sytuacji konfliktowej, spróbuj uniknąć tych szkodliwych taktyk i zamiast tego skup się na komunikacji i zrozumieniu. To może nie być łatwe, ale na dłuższą metę jest tego warte.

Istnieje wiele sposobów konstruktywnego rozwiązywania konfliktów. Ich zastosowanie zależy od czynników indywidualnych i społecznych, a także od głębokości problemu. Istnieją również pewne zasady, które mogą być pomocne w skutecznym rozwiązywaniu konfliktów interpersonalnych.

Jedną z zasad jest to, aby nie powodować szkód emocjonalnych. Należy kontrolować intensywność konfliktu, tak aby atak nie utrudniał przebiegu komunikacji, nie wzmacniał urazy, nie rodził chęci zemsty. Kolejną zasadą jest aktywne argumentowanie.

Konflikt można rozwiązać tylko poprzez szczerą i aktywną konfrontację z problemem, dlatego podczas kłótni nie należy zatykać uszu, włączać telewizora, ani wychodzić z domu. Ostatnia zasada to bycie odpowiedzialnym. Należy przyjąć odpowiedzialność za swoje słowa, myśli i działania, nie przerzucać tej odpowiedzialności na barki partnera i dzieci, próbując się jej szybciej pozbyć.

Jednym ze sposobów rozwiązywania konfliktów jest obniżenie napięcia poprzez zastosowanie humoru. Należy pamiętać, aby nie wyśmiewać i nie ośmieszać swojego partnera.

Innym sposobem na rozwiązanie konfliktu jest uwzględnienie różnic kulturowych, osobowościowych i płciowych. Różnice te mogą wiązać się z pewnymi wzorcami zachowań, które mogą utrudniać rozwiązanie konfliktu. Na przykład różnice płciowe, takie jak to, że kobiety są bardziej emocjonalne i ekspresyjne niż mężczyźni, mogą być istotnym czynnikiem w rozwiązywaniu konfliktu. Jeśli te różnice zostaną uwzględnione, może to pozwolić na bardziej efektywne zachowanie podczas rozwiązywania konfliktu.

Pary, które potrafią zadbać o równowagę między pozytywnymi i negatywnymi zachowaniami – innymi słowy, które potrafią zwiększyć ilość pozytywnych zachowań (takich jak komplementy, czułość i czas wolny) w stosunku do negatywnych zachowań (takich jak krytyka, zwodzenie i pogarda) – mają ogólnie zdrowsze związki. Dzieje się tak dlatego, że konstruktywne zarządzanie konfliktem nie tylko zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia kolejnych konfliktów, ale również wzmacnia więzi między partnerami.

Kiedy pary rozumieją i wczuwają się w perspektywę drugiej osoby, mają większe szanse na znalezienie rozwiązań, które będą korzystne dla nich obu. W związku z tym, poświęcenie czasu na zachowanie równowagi między pozytywnymi i negatywnymi zachowaniami może być bardzo pomocne w zapewnieniu szczęśliwego i zdrowego związku.

Konflikty są często postrzegane jako coś negatywnego, ale w rzeczywistości są one nieodłączną częścią ludzkiego życia. Należy pamiętać, że każdy ma swoje zdanie i swój punkt widzenia, więc nieuchronnie zdarzają się sytuacje, w których te poglądy są ze sobą sprzeczne. Jednak zamiast postrzegać to jako coś złego, ważne jest, aby postrzegać konflikty jako zadanie do rozwiązania. Konflikty są przecież okazją do rozwoju i zrozumienia.

Podchodząc do konfliktu z zamiarem znalezienia rozwiązania, często możemy dowiedzieć się więcej zarówno o sobie, jak i o drugiej osobie. Ponadto należy pamiętać, że przeciąganie konfliktu jest szkodliwe dla obu stron. Dlatego najlepiej jest zająć się sprawą od razu i w odpowiednim czasie dążyć do jej rozwiązania. W ten sposób można zapobiec dalszym krzywdom i utrzymać zdrowe relacje z osobami z naszego otoczenia.

Jeśli podoba Ci się ten artykuł, udostępnij go swoim znajomym.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Na stronie internetowej Psychoterapiacotam.pl, przykładamy wagę do udostępniania jedynie sprawdzonych, rzetelnych informacji dotyczących objawów i profilaktyki chorób, ponieważ jesteśmy przekonani, że rozwijanie świadomości i wiedzy w tej dziedzinie wspomoże długotrwałe utrzymanie zdrowia. Należy jednak zwrócić uwagę, że ten artykuł nie jest poradą lekarską i nie może zastąpić diagnostyki ani konsultacji z lekarzem lub specjalistą psychologiem psychoterapeutą.

Potrzebujesz pomocy przy rozwiązaniu konfliktu rodzinnego?

Potrzebujesz pomocy przy rozwiązaniu konfliktu rodzinnego?

SKONTAKTUJ SIĘ Z NAMI !

Poradnia CO tam? to skuteczna psychoterapia dla osób w każdym wieku. Dzięki znakomitej wiedzy i wieloletniemu doświadczeniu naszych specjalistów pomagamy skutecznie. Obdarzamy naszych pacjentów ogromną dozą zrozumienia, empatii i szacunku dla trudności, z jakimi się mierzą.

Pomożemy w doborze najlepszego specjalisty.

+48 573 050 052

Możesz również umówić samodzielnie wizytę w gabinecie lub sesję online, do twojej dyspozycji są aż 5 placówek w Warszawie. Zapraszamy również na warsztaty dla rodziców.

    SKONTAKTUJ SIĘ Z NAMI

    Nie masz pewności, którego specjalistę wybrać? Potrzebujesz dogodnego terminu? Skontaktuj się z nami, a nasza recepcja z przyjemnością pomoże Ci wybrać odpowiedniego eksperta oraz ustali najdogodniejszy termin spotkania.

    Chcę skorzystać z usług Placówki COtam?


    Preferowany rodzaj kontaktu






    Test