Psychoterapia

Co to jest psychoterapia?

Psychoterapia to forma leczenia różnego rodzaju zaburzeń emocjonalnych polegająca na rozmowie pacjenta z terapeutą. Pozwala zbadać i uzmysłowić sobie własny wpływ na pojawiające się w naszym życiu sytuacje powodujące problemy emocjonalne i osobiste, z którymi nie jesteśmy w stanie sami sobie poradzić. Pomaga pacjentom lepiej zrozumieć swoje uczucia, potrzeby i lęki, dzięki czemu mogą zwiększyć swoje możliwości oddziaływania na otaczającą ich rzeczywistość, osiągnąć wyższy poziom zadowolenia z życia oraz zyskać poczucie spełnienia.

Psychoterapeuta podczas spotkań z pacjentem nie wskazuje mu gotowych rozwiązań, a jedynie pomaga mu znaleźć własną ścieżkę podejmowania decyzji zgodnych ze sobą, które sprawią że w przyszłości będzie mógł uwolnić się od cierpienia i odzyskać kontrolę nad swoim życiem. Pozwala to na osiągnięcie długotrwałych efektów po zakończeniu terapii. Aby psychoterapia była skuteczna, konieczne jest jednak szczegółowe określenie jej celów. Ustalane są one wspólnie z pacjentem na początku leczenia. W jego trakcie może jednak nastąpić ich modyfikacja i uzupełnienie, w miarę postępów psychoterapii i nowych możliwości pojawiających się w jej wyniku. Kierunek i tempo zmian uzależnione są od ogólnej sytuacji psychicznej, fizycznej i społecznej osoby objętej leczeniem.

Kto może skorzystać z psychoterapii indywidualnej ?

Jeśli cierpisz z któregoś z poniższych powodów, to znaczy że psychoterapia jest właśnie dla Ciebie:

– masz trudność w radzeniu sobie ze stanami emocjonalnymi takimi jak np. smutek, niepokój, bezsilność, wstyd, złość, poczucie winy czy autoagresja, które nie pozwalają im normalnie funkcjonować w codziennym życiu,

– masz problemy w relacjach z innymi, spowodowane m.in. nieśmiałością, ciągłym popadaniem w konflikty, nadmierną krytyką czy izolowaniem się,

– przeżywasz żałobę lub inną stratę,

– nie potrafisz poradzić sobie ze stresem i czujesz, że tracisz kontrolę nad własnym życiem,

– masz zaburzenia odżywiania takie jak np. bulimia czy anoreksja,

– nie możesz zapomnieć o trudnych doświadczeniach z dzieciństwa, masz syndrom DDA (dorosłe dziecko alkoholika) lub DDD (dorosłe dziecko rodziny dysfunkcyjnej),

– masz problemy w relacjach rodzinnych, nie możesz porozumieć się z partnerem lub masz poczucie, że nie radzisz sobie rodzicielstwem,

– cierpisz z powodu zaburzeń snu lub koszmarów,

– jesteś wobec siebie nadmiernie krytyczny, masz lęki i odczuwasz ciągły niepokój,

– żyjesz w poczuciu osamotnienia i nie widzisz dla siebie żadnej nadziei na przyszłość,

– masz problemy w sferze seksualnej,

– nie możesz zaadaptować się w nowym miejscu po przeprowadzce lub zmianie pracy,

– nie możesz zaakceptować swojej nowej roli społecznej np. wejścia w dorosłość, stania się rodzicem, czy starzenia się,

– cierpisz z powodu różnego rodzaju bóli, dolegliwości układu pokarmowego, oddechowego, czy krążeniowego, które nie są spowodowane chorobą somatyczną,

– masz problemy z różnego rodzaju uzależnieniami.

W tym miejscu podkreślić należy, że psychoterapia nie tylko pomaga radzić sobie z trudnymi emocjami, ale również może być narzędziem rozwoju osobistego. Może posłużyć bowiem także rozpoznaniu własnego potencjału, kreatywności, znalezienia życiowej pasji i zlikwidowaniu ograniczeń, z powodu których nie możemy osiągnąć wyznaczonych celów.

Dlaczego warto podjąć psychoterapię?

Wielu ludzi boi się przyznać do tego, że przechodzi jakiś kryzys emocjonalny czy że nie radzi sobie z trudnościami w życiu osobistym. Osoby takie obawiają się zazwyczaj reakcji najbliższego otoczenia na wiadomość o tym, że mają tego rodzaju problemy. Decydując się na psychoterapię, możemy liczyć nie tylko na kontakt z osobą bezstronną, która cierpliwie i z życzliwością nas wysłucha, nie oceniając przy tym, ale również zachowa tylko dla siebie nasze sekrety. Terapeutę obowiązuje bowiem tajemnica zawodowa.

O tym, że w trudnych sytuacjach naszego życia warto, podjąć psychoterapie świadczy fakt, że pomaga ona nie tylko w rozwiązaniu problemów, które przynoszą nam cierpienie i niezadowolenie z tego, jak obecnie wygląda nasze życie, ale także uczy radzenia sobie z nimi w przyszłości. Daje długofalowe efekty, pozwala uwolnić się od cierpienia, które zatruwa nasze życie przez lata. Często dopiero podczas sesji terapeutycznej pacjenci uświadamiają siebie swoje prawdziwe potrzeby, lęki i pragnienia. Poznają mechanizmy swojego postępowania, które przez lata ich blokują. Nauka nowego sposobu myślenia, nie tylko sprawia, że potrafią stawić czoła problemom, które obecnie ich przerastają, ale także są w stanie zmienić zwoje życie na tyle, aby odzyskać szczęście. Osiągnięcie wewnętrznego spokoju sprawia bowiem, że potrafią lepiej funkcjonować w codziennym życiu, poprawiają się ich relacje z najbliższymi, a strach przestaje paraliżować działania.

Jeśli zatem czujemy, że potrzebna nam pomoc psychoterapeuty nie warto zwlekać z podjęciem decyzji o leczeniu, bo choć to trudna droga, może być tylko lepiej.

Czym się różni zawód psychoterapeuty od zawodu psychologa i psychiatry

Dla wielu osób różnica pomiędzy tymi trzema profesjami nie jest oczywista. Często zawody te są ze sobą mylone lub przypisuje się im taki sam zakres działań, tymczasem znacznie się od siebie różnią.

Psycholog jest absolwentem pięcioletnich studiów magisterskich w dziedzinie psychologii, przygotowanym do prowadzenia diagnostyki, badań naukowych, doradztwa i prostych form pomocy psychologicznej.

Psychiatra jest lekarzem specjalistą, mającym przygotowanie do farmakologicznego prowadzenia zaburzeń psychicznych. Ma teoretyczną wiedzę o psychoterapii, ale nie ma kompetencji, ani specjalistycznego wykształcenia aby ją prowadzić.

Psychoterapeuta musi odbyć około 7-letnie specjalistyczne szkolenie, które może się rozpocząć dopiero po ukończeniu studiów magisterskich. Jego specjalnością jest leczenie zaburzeń i problemów psychicznych metodami psychoterapeutycznymi. Psychiatrzy i psychologowie mogą prowadzić psychoterapię dopiero po odbyciu specjalistycznego szkolenia.

Rodzaje terapii

Terapeuci podczas pracy z pacjentami stosują różne techniki lub ich połączenia, w zależności od indywidualnych potrzeb osoby objętej leczeniem, wśród nich wyróżniamy:

– terapię poznawczo-behawioralną,

– terapię Gestalt,

– terapię psychoanalityczną,

– terapię integracyjną,

– terapię systemową,

– terapię psychodynamiczną.

Najczęściej terapeuci korzystają z połączenia kliku technik pracy, dobierając je do indywidualnego przypadku.

Jak przebiega psychoterapia osób dorosłych?

Psychoterapia indywidualna to cykl spotkań, podczas których pacjent poszukuje źródeł swoich trudności i uczy się nowych sposobów radzenia sobie z nimi. Właściwa psychoterapia poprzedzona jest zazwyczaj konsultacjami psychologicznymi, w których trakcie następuje wstępne rozpoznanie problemu, ustalenie celów i przebiegu dalszego leczenia. Podczas kolejnych spotkań, rolą terapeuty jest przede wszystkim uważne słuchanie i towarzyszenie pacjentowi w zmianach. Tempo postępów zależne jest od indywidualnego zaangażowania oraz tego, w jakim stopniu osoba objęta terapią jest szczerza i na ile potrafi się otworzyć. Psychoterapeuta wie tyle, ile mu powiemy, jeśli zatem zataimy istotne informacje związane z naszym problemem, to osiągnięcie założonego na początku celu, będzie się przesuwało w czasie lub może zakończyć się niepowodzeniem.

Psychoterapia, mimo że jest leczeniem nieinwazyjnym, nie jest bezbolesna. Często wymaga od pacjenta poruszenia tematów i emocji, których przez wiele lat unikał, obawiając się bólu. Jest to jednak konieczne po to, aby raz na zawsze poradzić sobie z emocjami i strachem, który im towarzyszy. Pozwala to uwolnić się od paraliżującego cierpienia, które sprawia, że nie jesteśmy w stanie normalnie funkcjonować w codziennym życiu.

Bardzo trudno jest przewidzieć, jak długo będzie trwało leczenie, ponieważ w trakcie kolejnych spotkań często odkrywają się kolejne, często nieuświadomione problemy, które wymagają przepracowania podczas sesji. Bywa i tak, że początkowo ustalone cele, podczas dalszej terapii ulegają modyfikacji. Powodzenie terapii i osiągnięcie pożądanych efektów zależne jest przede wszystkim od stopnia zaangażowania pacjenta. Bardzo ważne jest to, że podczas całego procesu przemiany sposobu swojego myślenia i zachowywania, osoba objęta leczeniem nie zostaje sama. Przez cały czas może liczyć na wsparcie terapeuty, który wykorzystując swoje doświadczenie i specjalistyczną wiedzę poprowadzi ją aż do momentu, w którym obie strony stwierdzą, że cel został osiągnięty i dalsza terapia nie jest potrzebna.